چکیده مقاله
مقدمه: مدت محکومیت زندانیان می تواند از عوامل موثر بر میزان استرس و نقص توجه بیش فعالی تکانشگری آنها باشند از این رو، پژوهش حاضر به بررسی میزان استرس و علائم نقص توجه بیش فعالی تکانشگری برحسب طول مدت محکومیت در گروهی از زندانیان می پردازد روش: این مطالعه یک بررسی علی مقایسه ای بوده که در آن ۱۰۰ نمونه زندانی که در سال ۱۳۹۴ ۱۳۹۵ در زندان مرکزی رشت در حال تحمل کیفر بودند به روش نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند گزینش شدند نمونه ها به وسیله سیاهه متغیرهای جمعیت شناختی و حقوقی، پرسشنامه استرس، مقیاس درجه بندی نقص توجه بیش فعالی بزرگسالان کانرز خودگزارشی نسخه غربالگری و مقیاس درجه بندی وندر یوتا ارزیابی شده و داده ها نیز با استفاده از آزمون کای اسکوئر، تحلیل واریانس چند متغیره مانووا و تحلیل واریانس یک راهه آنووا تحلیل شدند یافته ها: به استثنای رابطه بین طول مدت محکومیت با استرس ادراک شده P>۰/۰۵ نمرات کلیه مولفه های نقص توجه بیش فعالی کانرز و نقص توجه بیش فعالی کودکی وندر در گروه های محکومیتی ۵–۱۰ سال و ۱۱–۲۰ بیشتر از گروه محکومیتی زیر ۵ سال می باشد P۰/۰۵ نتیجه گیری: میزان محکومیت می تواند رابطه معناداری را با تظاهر علائم نقص توجه بیش فعالی تکانشگری زندانیان داشته باشند از این رو، برنامه های روان شناختی و آموزشی برای زندانیان واجد شرایط با هدف کاهش رفتارهای خصمانه و بهبود سازگاری توصیه گردید
کلیدواژهها
نویسندگان
قاسم صالح پور
دانشجوی دکتری تخصصی حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان گروه حقوق لاهیجان، ایران
طیبه قدرتی سیاهمزگی
استادیار روانشناسی بالینی مرکز تحقیقات علوم شناختی رفتاری و اعتیاد، کاوش گروه روانپزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی گیلان رشت، ایران
حجت فلاح
استادیار گروه حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان گروه حقوق لاهیجان ایران
شیوه ارجاع
�الح پور، قاسم و قدرتی سیاهمزگی، طیبه و فلاح، حجت،1404،اثرات طول مدت محکومیت قضایی بر سطوح استرس و علائم نقص توجه-بیش فعالی زندانیان،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل