اثربخشی آموزش گروه درمانی فعال سازی رفتاری بر کاهش وسواس در دوره پری ناتال (مورد مطالعه افراد مراجعه کننده به مراکز بهداشت و مطب های خصوصی)

چکیده مقاله

این پژوهش با هدف اثربخشی آموزش گروه درمانی فعال سازی رفتاری بر کاهش وسواس در دوره پری ناتال مورد مطالعه افراد مراجعه کننده به مراکز بهداشت و مطب های خصوصی انجام شد روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری دو ماهه بود جامعه آماری پژوهش حاضر شامل همه افراد مراجعه کننده به مراکز بهداشت و مطب های خصوصی شهر همدان در بهار سال ۱۴۰۴ بودند جهت گردآوری اطلاعات از ابزار پرسشنامه استاندارد وسواس پادوآ PPI و ۱۰ جلسه آموزش درمان فعال سازی رفتاری استفاده شد که پرسشنامه با روش نمونه گیری هدفمند بین افراد نمونه توزیع شد برای تحلیل داده ها از روش آماری تحلیل کوواریانس در نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ استفاده شد نتایج نشان داد که با کنترل پیش آزمون سطوح معناداری آزمون بیانگر آن است که بین زنان گروه آزمایش و گواه متغیر وابسته وسواسی تفاوت معناداری وجود دارد F=۳/۳۲۵ و p=۰/۰۰۱ میزان تاثیر یا تفاوت برابر با ۱۳/۴۹ است در واقع می توان گفت که آموزش گروه درمانی فعال سازی رفتاری با سطح اطمینان ۹۵ درصد و p

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

آیدا ابراهیمی

دانشگاه آزاد واحد همدان رشته روانشناسی بالینی

�براهیمی، آیدا،1404،اثربخشی آموزش گروه درمانی فعال سازی رفتاری بر کاهش وسواس در دوره پری ناتال (مورد مطالعه افراد مراجعه کننده به مراکز بهداشت و مطب های خصوصی)،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل