اثربخشی طرحواره درمانی بر اشتیاق به زندگی و دلزدگی زناشویی در زوجین دارای تعارضات زناشویی شهرستان ساری

چکیده مقاله

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی طرحواره درمانی بر اشتیاق به زندگی و دلزدگی زناشویی در زوجین دارای تعارضات زناشویی شهر ساری بود روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل می باشد جامعه آماری پژوهش حاضر شامل زوجین دارای تعارضات زناشویی مراجعه کننده به کلینیک های مشاوره شهر ساری در نیمه دوم سال ۱۴۰۳ را تشکیل می دهند نمونه گیری در این پژوهش به صورت نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس مبتنی بر هدف انجام شد ۳۰ نفر از زوجین مراجعه کننده به کلینیک های مشاوره در شهرستان ساری که ملاک های ورود به مطالعه را داشتند و بعد از اجرای پرسشنامه ها به عنوان نمونه انتخاب شدند، بصورت تصادفی در دو گروه یک گروه آزمایش ۱۵ نفری، و دو گروه کنترل ۱۵ نفری قرار گرفتند ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه اشتیاق به زندگی، میلر و سنجه دلزدگی زوج پینز بود داده های پژوهش حاضر با کمک نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل گردید برای تنظیم داده ها و تعیین شاخص ها از آمار توصیفی و برای تجزیه و تحلیل فرضیه های پژوهش و برای بررسی در پیش آزمون و پس آزمون از تجزیه و تحلیل کوواریانس چندمتغیره MANCOVA استفاده شد نتایج به دست آمده از پژوهش بیانگر آن است که آموزش طرحواره درمانی بر اشتیاق به زندگی و دلزدگی زناشویی در زوجین دارای تعارضات زناشویی تاثیر دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نسترن اصغری

کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی موسسه غیرانتفاعی روزبهان، ساری ایران

عادل امیرخانلو

دکتری روانشناسی تربیتی استاد راهنما

�صغری، نسترن و امیرخانلو، عادل،1404،اثربخشی طرحواره درمانی بر اشتیاق به زندگی و دلزدگی زناشویی در زوجین دارای تعارضات زناشویی شهرستان ساری،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل