چکیده مقاله
این پژوهش با هدف اثربخشی پارادوکس درمانی بر فرانگرانی و تحمل پریشانی در زنان دارای اضطراب سلامت انجام شد پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل و دوره پیگیری دوماهه بود تمامی زنان دارای اضطراب سلامت مراجعه کننده به بیمارستان صیاد شهر گرگان در سال ۱۴۰۲ جمعیت آماری پژوهش را تشکیل دادند با نمونه گیری هدفمند تعداد ۴۰ نفر انتخاب و در دو گروه ۲۰ نفری جایگزین شدند آزمودنی ها به پرسشنامه فرانگرانی ولز ۱۹۹۴ و پرسشنامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر ۲۰۰۵ پاسخ دادند پارادوکس درمانی طی ۶ جلسه بر روی آزمودنی های گروه آزمایش اجرا شد تحلیل داده ها با روش های آمار توصیفی و آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر با نرم افزار آماری ۲۶ SPSS انجام شد نتایج نشان داد که درمان پارادوکسی بر بهبود تحمل پریشانی F=۷۴ ۱۰، p=۰ ۰۰۰ و کاهش فرانگرانی F=۲۰۱ ۶۳، p=۰ ۰۰۰ در آزمودنی های گروه آزمایش اثربخش است و این تاثیر مثبت در مرحله پیگیری پایدار ماند لذا استفاده از برنامه پارادوکس درمانی می تواند موجب بهبود کارکردهای شناختی و رفتاری در مبتلایان به اضطراب سلامتی گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مدحی فر، اعظم و فرشباف، فرناز و صفت، مانی و اعتمادی نیا، مهین،1404،اثربخشی پارادوکس درمانی بر فرانگرانی و تحمل پریشانی در زنان دارای اضطراب سلامت،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل