اخلاق گرایی و فضیلت گرایی در تربیت اخلاقی کلاسهای ابتدایی با رویکرد تعاملی

چکیده مقاله

هدف مقاله حاضر بررسی نقش رویکردهای اخلاق گرایی و فضیلت گرایی در تربیت اخلاقی دانش آموزان مقطع ابتدایی با تاکید بر روشهای تعاملی آموزشی است این پژوهش مروری با تحلیل نظری و اسنادی ابتدا به تبیین مبانی فلسفی و روانشناختی دو دیدگاه اخلاق گرایی و فضیلت گرایی می پردازد و سپس چگونگی کاربرد آنها را در فرآیند آموزش اخلاق در کلاسهای ابتدایی بررسی می کند نتایج بررسی ها نشان می دهد که تلفیق این دو رویکرد با شیوه های تعاملی همچون گفت و گوهای اخلاقی، یادگیری همیارانه و ایفای نقش می تواند به درونی سازی ارزش های اخلاقی، رشد قضاوت اخلاقی و تقویت مهارت های همدلی و مسئولیت پذیری در کودکان منجر شود بر این اساس پیشنهاد می شود نظام آموزش ابتدایی ایران با تمرکز بر رویکرد فضیلت محور و مشارکتی محیط های آموزشی را به بسترهای تربیت اخلاقی پویا تبدیل کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سلماز فرامرزی گروسی

استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

فاطمه سادات حسینی

دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ و فلسفه آموزش و پرورش دانشگاه پیام نور تهران ایران

فرامرزی گروسی، سلماز و حسینی، فاطمه سادات،1404،اخلاق گرایی و فضیلت گرایی در تربیت اخلاقی کلاسهای ابتدایی با رویکرد تعاملی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل