چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف واکاوی ادله فقهی در تبیین وظیفه مندی حکومت اسلامی و نقش حاکمان در تربیت سیاسی جامعه بر اساس قاعده وجوب حفظ نظام انجام گرفت این تحقیق نشان داد که قاعده مزبور، یکی از قواعد کلیدی و بنیادین فقهی است که ضمن دارا بودن پشتوانه عقلی و نقلی در عرصه های مختلف اجتماعی، سیاسی و تربیتی قابلیت استناد دارد بررسی منابع فقهی آشکار ساخت که هرچند مفهوم «نظام» در آثار فقها با معانی متفاوتی همچون اساس اسلام حکومت و ساماندهی معیشت و روابط اجتماعی به کار رفته است، اما در مقام عمل بیشترین کاربرد آن ناظر به انتظام امور اجتماعی و سیاسی جامعه است بر این اساس، روشن گردید که حفظ نظام نه تنها به معنای صیانت از بنیان حکومت و جلوگیری از فروپاشی ساختار اجتماعی است بلکه به عنوان یک تکلیف عقلایی و شرعی تربیت سیاسی جامعه را نیز در بر می گیرد یافته های تحقیق نشان داد که تربیت سیاسی، از یک سو به عنوان مقدمه ای برای حفظ نظام و از سوی دیگر به مثابه جزئی از تحقق آن به شمار می آید؛ چراکه مشارکت آگاهانه و مسوولانه مردم در عرصه های اجتماعی و سیاسی، ضامن پایداری نظم اجتماعی و اقتدار حکومت است در نتیجه وظیفه مندی حکومت اسلامی در ایجاد، تقویت و نهادینه سازی تربیت سیاسی از لوازم اجتناب ناپذیر قاعده وجوب حفظ نظام ارزیابی گردید
کلیدواژهها
نویسندگان
سید رضا حسینی احمد
حسین آباد حوزه علمیه
فداله احسان فرخی
حسین آباد حوزه علمیه
شیوه ارجاع
�سینی احمد، سید رضا و احسان فرخی، فداله،1404،ادله فقهی وظیفه مندی حکومت اسلامی و نقش حاکمان اسلامی در تربیت سیاسی جامعه «بر اساس قاعده حفظ نظام»،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل