چکیده مقاله
هدف این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین خوشبینی و تعارضات زناشویی در میان زنان دانشجوی شاغل ایرانی انجام شد این گروه به طور همزمان با تعهدات تحصیلی، حرفه ای و خانوادگی مواجه اند روش جامعه آماری این مطالعه شامل دانشجویان زن متاهل ایرانی بود نمونه ای متشکل از ۱۲۰ نفر از طریق روش نمونه گیری غیر احتمالی در دسترس و داوطلبانه انتخاب شدند داده ها با استفاده از پرسشنامه تعارضات زناشویی ثنایی SMCQ و آزمون جهت گیری زندگی شیر و کارور LOT R از طریق پلتفرم آنلاین پرسلاین جمع آوری شد تحلیل داده ها با روش همبستگی پیرسون و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ انجام گرفت یافته ها: نتایج نشان داد که بین خوشبینی و تعارضات زناشویی همبستگی منفی معناداری وجود دارد ۰ ۰۰۱ > r = ۰ ۵۳۲, p به این معنا که هرچه سطح خوشبینی بالاتر باشد تعارضات زناشویی کاهش می یابد نتیجه گیری این مطالعه نشان می دهد که خوشبینی نقش محافظتی در کاهش تعارضات زناشویی در میان زنان دانشجوی شاغل دارد پیشنهاد می شود که مداخلات روان شناختی مبتنی بر تقویت خوشبینی می تواند کیفیت روابط و بهزیستی روان شناختی این گروه را بهبود بخشد این یافته ها درک بهتری از مکانیزم های روان شناختی موثر بر روابط زناشویی در افراد با نقش های چندگانه ارائه می دهند و بر ضرورت بررسی متغیرهایی مانند حمایت اجتماعی در پژوهش های آینده تاکید دارند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�شرفی، زهرا و اله زاده، محدثه،1404،ارتباط میان خوشبینی با تعارضات زناشویی در زنان دانشجوی شاغل یک مطالعه همبستگی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل