چکیده مقاله
هدف این پژوهش بررسی نظم جویی شناختی هیجان و خود شفقت ورزی در بازماندگان فوتی های ناشی از کرونا ویروس بود مطالعه حاضر یک تحقیق بنیادی توصیفی از نوع همبستگی است ۲۶۸ نفر ۱۱۹ مرد، ۱۴۹ زن به شیوه ی در دسترس از میان خانواده های ۳۴۱۴ نفر فوتی های ناشی از کرونا ویروس در استان همدان تا تاریخ ۴ آذر ۱۴۰۱ انتخاب شدند ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های نظم جویی شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران ۲۰۰۲ و خود شفقت ورزی نف ۲۰۰۳ بود برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار و از آمار استنباطی نظیر رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS استفاده شد نتایج نشان دادند بین نظم جویی شناختی هیجان و خود شفقت ورزی رابطه معناداری وجود دارد متغیرهای اشتراکات انسانی ۰/۱۸۰ = B و ذهن آگاهی ۱۴۴ = B به ترتیب قوی ترین پیش بینی کننده های نظم جویی شناختی هیجان بودند بدین گونه هرچقدر متغیرهای اشتراکات انسانی و ذهن آگاهی بالاتر باشد احتمال نظم جویی شناختی هیجان بیشتر است شرایط موجود در دوران کرونا و تغییراتی که در نحوه ی زندگی در همه ی ابعاد به وجود آورد زمینه را برای بروز آسیب های جسمانی و روانی فراهم کرده است با توجه به یافته های پژوهش باید به عوامل تاثیرگذار بر سلامت روان شناختی و بهداشت روان که اغلب گریبان گیر جامعه پس از دوران اپیدمی شده اند، توجه جدی شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نائیجی، محمدرضا و محققی، حسین و رجائی، یونس،1404،ارتباط نظم جویی شناختی هیجان و خود شفقت ورزی در بازماندگان فوتی های ناشی از کرونا ویروس،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل