چکیده مقاله
اعتقاد به منجی موعود باوری است که در تمام ادیان توحیدی همچون اسلام، مسیحیت و یهود ریشه دارد و در مکتب اسلام نیز آیات و روایات متعددی دلالت بر آن دارد که در دوره آخرالزمان جهان تحت مدیریت مردی الهی قرار گرفته و رویکرد اصلی در آن حکومت امحاء ظلم و بسط فراگیر حق و عدالت است این باور در اسلام تحت عنوان «اندیشه مهدویت» مطرح است و با پیروزی انقلاب اسلامی ایران که بر مبنای اندیشه های اسلام ناب محمدی شکل گرفت، روح و جانی تازه در اندیشه مهدویت دمیده و زمینه برای گذار از اندیشه مهدویت به دکترین مهدویت فراهم شد این مقاله به بررسی مفهوم مهدویت و انتظار در اندیشه تشیع پرداخته و بر اهمیت این مفاهیم در شکل گیری جامعه آرمانی اسلامی تاکید می کند در ادامه به بررسی انواع انتظار سلبی و ایجابی پرداخته و نقش انقلاب اسلامی ایران در احیای اندیشه مهدویت و تبدیل آن به یک دکترین سیاسی را تحلیل می کند خلاصه یافته پژوهش چنین شد که اندیشه مهدویت و انتظار تنها یک باور اعتقادی نیست، بلکه یک جریان اجتماعی و سیاسی است که نیازمند تلاش های عملی برای تحقق جامعه عدل جهانی است جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک حکومت اسلامی نقش کلیدی در این زمینه سازی دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
موسوی آملی، سید محمود،1404،گفتمان مهدویت؛ بایسته ها و ضرورت ها،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل