چکیده مقاله
قد عرف السعاده بالاستناد الی مفهوم الکمال فقیل انها العمل وفقا لما یقضی به الکمال علی ان من شان هذا العمل ان یحقق لصاحبه لذه حقیقیه والسعاده تقرن بخیرات النفس لانه یعد السعاده فعلا نفسیا و هذا الخیر اعلی وارفع من جمیع الاشیاء التی تفعل، والفارابی یری ان السعاده غایه کافیه فی ذاتها، لذلک لا ینبغی ان توثر لذاتها دون ان ترتبط بغایه او مصلحه دنیویه فیعتقد ان السعاده من بین الخیرات اعظمها خیرا وان السعاده هی اثر الخیرات واعظمها واکملها اما ابن مسکویه فقد ربط بین علم الاخلاق والسعاده وجعل علم الاخلاق مفتاح السعاده وطریقها فی الدنیا والآخره فهناک علاقه قویه بین الفارابی وابن مسکویه فیما یخص السعاده الا ان الفارابی یرجع تحصیل السعاده الی الله سبحانه و یعتبرها ادراک النظام الالهی؛ مع ان ابن مسکویه یعتقد ان تحصیل السعاده مرتبط بالتفریق بین السعادات الدنیویه والخیرات الاخرویه
کلیدواژهها
نویسندگان
عدنان هلال مخزاز الزبیدی
عباس روزبهانی
عباس روزبهانی
عدنان هلال مخزاز الزبیدی
شیوه ارجاع
مخزاز الزبیدی، عدنان هلال و روزبهانی، عباس،1404،السعاده فی فلسفه الفارابی و ابن مسکویه،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل