چکیده مقاله
این مقاله به بررسی نقش سیاست های فرهنگی رژیم پهلوی از دوران رضا شاه تا دوران محمدرضا شاه در ناکامی حکومت پهلوی و وقوع انقلاب اسلامی ایران می پردازد در دوران رضا شاه سیاست های فرهنگی بر جدایی دین از سیاست، مدرن سازی جامعه و تضعیف نهادهای مذهبی متمرکز بود این سیاست ها اگرچه موجب گسترش هویت ملی و فرهنگ ایرانی شدند، اما سرکوب آزادی ها و بی توجهی به ارزش های مذهبی و سنتی نارضایتی عمومی را تشدید کرد در دوران محمدرضا شاه سیاست های فرهنگی با تاکید بر غرب گرایی، برگزاری جشن های باستانی و تلاش برای ایجاد هویت ملی غیرمذهبی ادامه یافت با این حال، این سیاست ها به دلیل بی توجهی به ارزش های اسلامی و سنتی نتوانستند حمایت عمومی را جلب کنند و به گسترش اعتراضات مردمی منجر شدند برنامه اصلاحات ارضی در قالب انقلاب سفید که با هدف کاهش فقر روستایی و تقویت توسعه کشاورزی آغاز شد، به دلیل ضعف در اجرا، عدم انطباق با نیازهای بومی و مقاومت نیروهای اجتماعی موجب مهاجرت گسترده روستاییان به شهرها و افزایش شکاف های طبقاتی شد این اصلاحات همچنین به فقدان مشروعیت و تثبیت نارضایتی عمومی علیه رژیم پهلوی کمک کرد مقاومت نیروهای مذهبی، روشنفکران و طبقات اجتماعی علیه سیاست های فرهنگی و اقتصادی شاه به همراه تاثیرات منطقه ای مانند افزایش اسلام گرایی و تنش های خاورمیانه نقش مهمی در سقوط رژیم پهلوی داشت در نهایت عدم همخوانی ایدئولوژی های شاهنشاهی با واقعیت های اجتماعی و فرهنگی ایران به سقوط رژیم پهلوی و وقوع انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ منجر شد بدین سان هدف پژوهش بررسی نقش سیاست های فرهنگی رژیم پهلوی از دوران رضا شاه تا محمدرضا شاه در ناکامی حکومت پهلوی و وقوع انقلاب اسلامی ایران است و با روش پژوهش بصورت توصیفی تحلیلی سیاست های فرهنگی، مذهبی و اجتماعی این دوران، تاثیر برنامه هایی مانند انقلاب سفید و اصلاحات ارضی بر نارضایتی عمومی، مهاجرت های گسترده و تقویت نیروهای مخالف رژیم را بررسی می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نادری زاده، سارا و پارسا آموزگار بهمبری، محمد،1404،نقش سیاست های فرهنگی در ناکامی رژیم محمدرضا پهلوی از انقلاب سفید تا انقلاب اسلامی،چهارمین کنگره بین المللی دانشجویان حقوق، علوم سیاسی و علوم اجتماعی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنگره بین المللی دانشجویان حقوق، علوم سیاسی و علوم اجتماعی29 آبان 1404 · تهران