چکیده مقاله
محوطه پل های تاریخی اکثرا جز محوطه های میراث فرهنگی Cultural Heritage Sites عالوه بر آن که توسط انسانها ساخته شده اند و گواه تاریخی و مراوادات یک ملت به شمار می روند، مثال هایی از خلاقیت و روشهای بومی حل مسئله و نشان دهنده ی تحولات مهم تاریخی نیز هستند بخشی از این پل ها که به عنوان عناصر تاریخی ،معماری وطبیعی شناخته شده اند این آثار درهمه ی کشورها به عنوان بقایا و نشانه های تمدن بشری، هم به عنوان آثار ملی – فرهنگی و هم به عنوان جاذبه های گردشگری و جذب درآمد و هم به عنوان تاسیسات و تجهیزات شهری عبور ومرور و سد و مورد توجه سیاست گذاران و سازمان های بین المللی مانند سازمان فرهنگی ملل متحد یونسکو قراردارند یونسکو ، آثار تاریخی را اینگونه معرفی می نماید” میراث ما از گذشته ، آنچه اکنون با آن زندگی می کنیم و هر آن چه برای نسل های آینده باقی می گذاریم میراث طبیعی وتاریخی ما هر دو منابع غیرقابل بازگشت زندگی اند” بر اساس این تعریف، یونسکو تصمیم دارد با تالش برای شناسایی ، محافظت و نگهداری از میراث طبیعی در سرتاسر جهان ، ارزش واالی آن را برای نسل های بشر نمایان سازد پل از گذشته همچون یک گونه معماری، همواره به عنان عامل ارتباطی وجود داشته و کاربردی بودن آن موجب شده است تا پژوهشگران کمتر به جنبه محیطی – تاریخی بستر طبیعی آن توجه کنند این پژوهش به دنبال بازخوانی تاریخ پل سازی در ایران میباشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
ناصر، حدیثه و رستمی، فاطمه و هدایتی، بیتا و قدیر، حدیثه و رستمی، دنیا،1403،تاریخ پل سازی در ایران،یازدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران12 اسفند 1403 · مشهد