چکیده مقاله
افزایش روند شهرنشینی و توسعهی فضاهای ساخته شده، تعادل اکولوژیکی محیطهای شهری را بر هم زده و اثرات گرمایش جهانی را تشدید کرده است در این میان، زیرساختهای سبز به عنوان یک راهبرد کلیدی در کاهش اثرات زیست محیطی شهرها مطرح شده اند این پژوهش با هدف بررسی نقش زیرساختهای سبز در کاهش اثرات گرمایش جهانی در مناطق شهری و ارائهی چارچوبی علمی برای ادغام این ساختارها در برنامهریزی شهری انجام شده است روش پژوهش بهصورت کتابخانه ای و مروری بوده و با تجزیه وتحلیل مطالعات معتبر در حوزه ی برنامه ریزی شهری، مهندسی محیط زیست، و فناوریهای نوین زیست محیطی، به بررسی تاثیر مولفه های مختلف زیرساخت های سبز از جمله پوششهای گیاهی، بام های سبز، دیوارهای زنده و سیستم های مدیریت آب پرداخته شده است یافتههای پژوهش نشان می دهد که تلفیق عناصر سبز در شهرهای آی نده می تواند نقش بسزایی در کاهش اثر جزیرهی حرارتی، بهبود کیفیت هوای شهری و افزایش کارایی انرژی ایفا کند همچنین، استفاده از فناوریهای دیجیتال نظیر حسگرهای هوشمند، اینترنت اشیا و تحلیل دادههای محیطی در بهینه سازی عملکرد این زیرساخت ها از اهمیت ویژه ای بر خوردار است مطالعات اقتصادی نیز نشان داده اند که ارزشگذاری خدمات اک وسیستمی و تدوین مدل های نوین تامین مالی می تواند پایداری بلندمدت این راهکارها را تضمین کند نتایج تحلیلها حاکی از آن است که شهرهای آینده باید بر مبنای رویکردهای تلفیقی طراحی شوند که در آن زیرساختهای سبز نه تنها بهعنوان ابزارهای مکمل، بلکه به عنوان عناصر اصلی در ساختار شهری نقش آفرینی کنند دستیابی به این هدف مستلزم یکپا رچهسازی برنامه های شهری، بهکارگیری فناوری های هوشمند و بازنگری در سیاستهای توسعه ی پایدار است این پژوهش ضمن ارائهی چشماندازی جامع از مزایا و چالش های زیرساختهای سبز، راهبردهای کلیدی برای ادغام کارآمد این عناصر در توسعهی شهری را مورد بررسی قرار داده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حمدآبادپور، زهرا،1403،توسعه زیرساختهای سبز در شهرهای آینده: راهکارهای ترکیبی برای کاهش اثرات گرمایش جهانی در مناطق شهری،یازدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران12 اسفند 1403 · مشهد