چکیده مقاله
این مقاله به بررسی نقش اجتماع پژوهی در یادگیری فعال و رشد یکپارچه مبتنی بر رویکرد DIR با هدف شناسایی اثرات اجتماع پژوهی بر یادگیری فعال و رشد یکپارچه دانش آموزان می پردازد مدل DIR رشدی–فردی–مبتنی بر رابطه ، یک رویکرد نوین آموزشی است که بر ویژگی های فردی، تفاوت های فردی و کیفیت روابط میان معلم و یادگیرنده تاکید دارد ادغام DIR با اجتماع پژوهی و یادگیری فعال، امکان رشد یکپارچه را در سطوح مختلف فراهم می کند و یادگیرندگان را به افراد خودتنظیم، مشارکتی و مسئولیت پذیر تبدیل می کند Greenspan & Wieder, ۲۰۰۶ این پژوهش با استفاده از روش های کیفی و کمی، نشان می دهد که اجتماع پژوهی می تواند اثرات مثبتی بر یادگیری فعال و رشد یکپارچه دانش آموزان داشته باشد، به ویژه در زمینه های اجتماعی و عاطفی علاوه بر این اجتماع پژوهی می تواند به عنوان یک استراتژی موثر در آموزش و پرورش مورد استفاده قرار گیرد و به معلمان و سیاست گذاران آموزشی کمک کند تا برنامه های آموزشی موثرتری را طراحی کنند همچنین، نشان می دهد که DIR می تواند به عنوان یک رویکرد تحولی رشد، در توسعه فردی و اجتماعی دانش آموزان موثر باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بیحی، رامش و فریبرزی، الهام و ناصری، نازیاسادات و اکبری، احمد و مرادی، محسن،1404،نقش اجتماع پژوهشی در یادگیری فعال و رشد یکپارچه مبتنی بر DIR،هجدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزش�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزشی26 اسفند 1404