طراحی مجتمع بومگردی پارک جنگلی یاسوج بر پایه زندگی عشایری

چکیده مقاله

در دهه های اخیر، گردشگری بومگردی به عنوان ابزاری برای توسعه پایدار مطرح شده است طراحی مجتمع های بومگردی با تلفیق معماری پایدار، طبیعت گرایی و فرهنگ محلی می تواند نقش موثری در توسعه اقتصادی و حفظ محیط زیست ایفا کند این پژوهش به طراحی یک مجتمع بومگردی در پارک جنگلی یاسوج، با الهام از زندگی عشایری منطقه، می پردازد پارک جنگلی یاسوج با اقلیم کوهستانی و مجاورت زیست بوم عشایری، محیطی مناسب برای توسعه گردشگری پایدار محسوب می شود هدف این پژوهش استفاده از ویژگی های زندگی عشایری، نظیر مصالح بومی، سازه های سبک و هماهنگ با اقلیم، در طراحی واحدهای اقامتی و خدماتی است تاکید بر اصول معماری پایدار، از جمله بهره گیری از انرژی های تجدیدپذیر و مدیریت بهینه پسماند، از ویژگی های طراحی است همچنین، ایجاد فضاهایی برای معرفی صنایع دستی، موسیقی محلی و غذاهای سنتی به توسعه فرهنگی و اقتصادی جامعه محلی کمک می کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علیرضا افشون

گروه مهندسی معماری، استاد موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی دانا واحد یاسوج، یاسوج، ایران

نرگس حاجیعموشاهی

کارشناس نظارت و ارزیابی فضای سبز شهرداری همدان، همدان، ایران.

احسان تقی پور

گروه مهندسی معماری دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری، موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی دانا واحد یاسوج، یاسوج، ایران

میالدنیک فرجام

گروه مهندسی معماری دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری، موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی دانا واحد یاسوج، یاسوج، ایران

�فشون، علیرضا و تقی پور، احسان و فرجام، میالدنیک،1403،طراحی مجتمع بومگردی پارک جنگلی یاسوج بر پایه زندگی عشایری،یازدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران12 اسفند 1403 · مشهد