چکیده مقاله
سهمیه بندی سوخت به عنوان یک سیاست کلان اقتصادی و اجتماعی در ایران، در سال های اخیر با چالشهای حقوقی و قانونی متعددی روبه رو بوده است این پژوهش به بررسی ابعاد مختلف حقوقی و تاثیرات آن بر حملونقل شهری می پردازد هدف این پژوهش تحلیل دقیق قوانین مرتبط با سهمیه بندی سوخت و چالشهای ناشی از آن بر حقوق شهروندی و نظام حملونقل عمومی است روش پژوهش شامل بررسی های کتابخانه ای و مرور متون قانونی و علمی مرتبط با موضوع است که به شناخت عمیق تری از موضوع کمک می کند این پژوهش به تجزیه و تحلیل مواد قانونی نظیر ماده ۱ قانون توزیع عادلانه سوخت، که دولت را موظف به تامین سوخت به صورت عادلانه می سازد، می پردازد همچنین، تبصره ۱ ماده ۲ این قانون به سهمیه بندی به عنوان ابزاری برای حفظ محیط زیست اشاره دارد و تحلیل های موجود نشان می دهند که عدم تطابق سهمیه ها با نیاز واقعی مصرف کنندگان، منجر به نارضایتی اجتماعی و تضییع حقوق شهروندان می گردد یافته های این پژوهش حاکی از آن است که نقص های نظارتی و شفافیتی در اجرای سیاست های سهمیه بندی، به تضییع حقوق قانونی شهروندان منجر شده است به علاوه، اثرات نامطلوب این سیاست بر قیمت گذاری خدمات حملونقل عمومی و حقوق رانندگان، به ویژه در زمینه ماده ۱۱ قانون اصلاح الگوی مصرف انرژی، قابل تامل است نتیجه گیری این تحقیق به وضوح نشان می دهد که برای ارتقاء وضعیت حقوقی و قانونی مرتبط با سهمیه بندی سوخت و تاثیر آن بر حملونقل شهری، نیاز به بازنگری در سیاست ها و تقویت نهادهای نظارتی وجود دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سدی، بابک،1403،چالشهای حقوقی و قانونی پیرامون سهمیه بندی سوخت و تاثیر آن بر حملونقل شهری،یازدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران12 اسفند 1403 · مشهد