رابطه ذهن آگاهی دربالا بردن عزت نفس واعتماد به نفس طلاب حوزه قرانی امام حسین(ع) استان همدان

چکیده مقاله

باتوجه به شیوه تربیت خانواده ها وآگاه نبودن آنها از تربیت صحیح باعت شده که فرزندان وابسته به گروه همسالان با بزرگ ترها بار بیایند از خود اراده و انگیزه نداشته باشند و این به خاطر پایین بودن عزت نفس و اعتماد به نفس در آنها، البته عزت نفس به سه مرحله دارد اول عزت نفس پایین، دوم عزت نفس بالا، که مورد بحث ما نیست، عزت نفس متعارف که مورد بحث و نظر ما است، این بحران شخصیتی باعث شده که نوجوان از خود اراده نداشته باشد و همیشه منتظر تایید یا نظر همسالان یا خانواده باشد همیشه استرس اضطراب داشته باشد افسرده گوشه گیر شود درکل انسان بدون عزت نفس و اعتماد به نفس بی هدف به زندگی خود ادامه می دهد انگیزه و نشاط ندارد البته عزت نفس درجاتی دارد نباید عزت نفس در افراد باعث شود که افراد فقط به خواسته های خود توجه کند عزت نفس مغرضانه و غیرواقعی در مورد خودباورهای بی ثبات درمورد برتری فردی خوب نیستچنین برداشتی ازعزت نفس، اشتباه است، یعنی نبایدخودشیفتگی مفرط داشته باشیم باید واقع بین باشیم و خود را به اندازه متعادل دوست داشته باشیم، این عزت نفس است، که باید باشد نه خودشیفتگی مفرط، در این پژوهش به هدف: دراین پژوهش انجام شده به دنبال افزایش عزت نفس واعتمادبه نفس درنوجوانان ترک تحصیل نکردن آنها و طلاب حوزه علمیه، ایجاد انگیزه در نوجوانان برای وارد شدن به حوزه علمیه قرآنی صورت گرفت روش کار: این پژوهش از نوع کتابخانهای همبستگی پیرسون است با هماهنگی های انجام شده با استفاده از جدول مورگان و کرسجی تعداد ۱۵ نفر از طلاب حوزه علمیه قرانی امام حسین ع شهر همدان در پایه سوم به صورت تصادفی انتخاب و مورد آزمون قرارگرفتند پرسش نامه از هرکدام از متغیرهای مستقل و وابسته بین طلاب پایه سوم توضیع شد پاسخ ها جمع آوری گردید بعد از جمع آوری داده ها آنها را به وسیله تحلیل آماری پیرسون مورد برسی قرارگرفت روایی پرسش نامه ها مورد تایید استاد قرار گرفت از لحاظ پایایی نیز آنها همسو بودند

نویسندگان

فاطمه مسلم خانی

کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه پیام نور کبودراهنگ استان همدان ایران

مسلم خانی، فاطمه،1400،رابطه ذهن آگاهی دربالا بردن عزت نفس واعتماد به نفس طلاب حوزه قرانی امام حسین(ع) استان همدان،اولین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری29 مهر 1400 · تهران