چکیده مقاله
اورژانس پیش بیمارستانی به عنوان نخستین خط مراقبت ودرمان در برخورد بابیماران اورژانسی محسوبمی گردد پس ازتماس امداد خواه با مرکز فوریت های پزشکی؛ دیسپچ پس از بررسی و ارزیابی شرح حالبیمار نسبت به اعزام واحد امدادی اقدام می نماید شرح حال گیری به عنوان نخستین خدمات ارائه شده بهبیمار نقش حیاتی دردرمان داشته ودر صورتی که به درستی انجام نشود روند ماموریت تحت تاثیر آنقرار می گیرد،لذا پژوهشگران برآن شدند که به مقایسه شرح حال های تلفنی اخذ شده از امداد خواهان باشکایت اصلی بیمار که پس از معاینه تکنسین های حاضر شده بر بالین بیمار ثبت شده است بپردازند روش: این پژوهش یک مطالعه توصیفی تحلیلی واز نوع مقطعی است که به صورت گذشته نگر درمرکز فوریت هایپزشکی شهرستان خمینی شهر انجام شد تعداد ۵۰۰ نمونه از تماس های تلفنی منجر به ماموریت انتخابگردید نمونه گیری به روش تصادفی با رویکرد تخصیص متناسب بود ۵۶ نمونه به دلیل ماموریت هایلغوی حذف گردید داده ها با استفاده از نرم افزار Spss ورژن ۲۲ و آمار توصیفی و آزمون های ویلکاکسون ومن ویتنی تحلیل شدند یافته ها: یافته های حاصل از مطالعه نشان داد که بین شرح حال های تلفنی گرفته شده از امداد خواهان با شکایتاصلی بیماردر مورد بیماران با تب ولرز وکاهش هوشیاری تفاوت معناداری به دست آمد بیشترین مطابقتشرح حال های تلفنی با شکایت اصلی بیمار مربوط به بیماران حوادث ترافیکی و قلبی بود نتیجه گیری: شرح حال گیری تلفنی کارشناسان و پزشکان مرکز دیسپچ اورژانس پیش بیمارستانی در سطح مناسبیقرار داشت
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نجبرورنوسفادرانی، مهدی و عباسی، محمد،1399،مقایسه شرح حال های تلفنی منجر به ماموریت با شکایت اصلی بیمار در اورژانس پیش بیمارستانی شهرستان خمینی شهر سال ۱۳۹۶،پنجمین کنفرانس بین المللی بهداشت،درمان و ارتقای سلامت
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی بهداشت،درمان و ارتقای سلامت20 اسفند 1399