چکیده مقاله
سابقه و اهداف: بی نزاکتی آکادمیک یک چالش بزرگ و جدی در آموزش پرستاری می باشد و چون از مهمترین اهدافدانشگاه های علوم پزشکی تربیت نیروهای انسانی متعهد، بااخلاق، کارآمد و مسئولیت پذیر در حیطه های بالینی خصوصا دررشته پرستاری که در ارتباط نزدیک با بیمار می باشند، هست بنابراین باید به طور تجربی مورد سنجش قرار بگیرد و برایانجام چنین پژوهشی نیاز به یک ابزار روا و پایا داریم، پس این مطالعه با هدف روان سنجی ابزار بینزاکتی درک شده از سویفراگیر و فراده در فرایند آموزش پرستاری دانشگاه علوم پزشکی زنجان با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی انجام شد روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه توصیفی تحلیلی از نوع اعتبار سنجی بود نمونه ها شامل ۲۰۰ نفر از دانشجویانپرستاری دانشگاه علوم پزشکی زنجان بودند که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و ابزار بی نزاکتی درک شده درتعاملات فراگیر فراده را تکمیل کردند جهت بررسی پایایی از روش های بازآزمایی و محاسبه آلفای کرونباخ استفاده شد برای تعیین روایی ساختاری ابزار نیز از روش تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شد یافته ها: نتایج تحلیل عاملی اکتشافی بخش اول مقیاس مذکور وجود چهار عامل را احراز کرد که در مجموع ۷۲ / ۶۰ % درصدواریانس کل مقیاس را تبیین می کنند این مولفه ها با عناوین بی نزاکتی دانشجو در کلاس درس، عدم انگیزه دانشجو، عدمبرنامه ریزی و آمادگی دانشجو، بی تفاوتی دانشجو نسبت به نظرات دیگران، نام گذاری شدند نتایج تحلیل عاملی اکتشافیبخش دوم مقیاس مذکور نیز وجود سه عامل را احراز کرد که در مجموع ۶۹ / ۶۴ % درصد واریانس کل مقیاس را تبیین میکنند این مولفه ها نیز با عناوین بی نزاکتی استاد در کلاس درس، عدم تدریس اثر بخش و نداشتن مهارت های ارتباط بینفردی موثر، نامگذاری شدند نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان داد که ابزار فوق برای بررسی بی نزاکتی درک شده بین فراگیر و فراده در فرآیند آموزشپرستاری از روایی و اعتبار قابل قبولی برخوردار بوده و برای دانشجویان ایرانی مناسب می باشد و می توان آن را در دیگردانشگاه های علوم پزشکی کشور نیز به کار برد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مدنی، حسین و نوروزی، علی و نوروزی، سعیده و قربانی، زهرا و امیرلو، زهرا،1400،بررسی ویژگی های روانسنجی مقیاس بینزاکتی درک شده در تعاملات فراگیر- فراده، دانشگاه علوم پزشکی زنجان،ششمین کنفرانس بین المللی بهداشت،درمان و ارتقای سلامت
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی بهداشت،درمان و ارتقای سلامت31 تیر 1400