چکیده مقاله
زمینه و هدف: فرسودگی شغلی در پرستاران مانع ارتقای شغلی و نیل به اهداف مرتبط با شغل آن ها و درنتیجه منجر به کاهش کیفیت عملکرد بیمارستان ها می شود این پژوهش با هدف شناسایی شیوع فرسودگیشغلی پرستاران در بیمارستان های ایران انجام شد روش کار: برای انجام این پژوهش از روش مرور نظاممند و متاآنالیز استفاده شد برای این منظور کلیه مقالات منتشرشده در زمینه شیوع فرسودگیشغلی در پرستاران در بازه زمانی ۱۳۷۹ تا پایان سال ۱۳۹۶ در ۷ پایگاه های اطلاعاتی PubMed Medline ، Web of Science ، ScienceDirect ، Scopus ، Magiran ، IranMedex و SID و فهرستمنابع مقالات یافت شده جستجو و جمع آوری شد در نهایت، تعداد ۳۲ مقاله شرایط ورود به اینمطالعه را داشتند که با استفاده از نرم افزار Analysis Meta Comprehensive تحلیل شدند یافتهها: در این مطالعه بر اساس مدل اثرات تصادفی شیوع فرسودگی شغلی پرستاران در بیمارستانه ای ایران ۲۵درصد ۱۹ ۳۲% ؛ حدود اطمینان ۹۵ % به دست آمد بیشترین شیوع فرسودگی شغلی در پرستاران در تهراندر سال ۱۳۸۸ ، ۷۵ درصد ۸۲ ۶۵%؛ حدود اطمینان ۹۵ % و کمترین شیوع فرسودگی شغلی در پرستاراندر همدان در سال ۱۳۹۵ با ۲ / ۰ درصد ۴/۱ ۰/۰% ؛ حدود اطمینان ۹۵ % به دست آمد بین متغیرهایمیانگین سنی پرستاران، سال انتشار مطالعه، حجم نمونه و شیوع فرسودگی شغلی رابطه معنی داریوجود داشت ۰۵ / ۰ > P نتیجه گیری: شیوع فرسودگی شغلی تقریبا روی یک سوم پرستاران بیمارستانهای ایران تاثیر می گذارد بنابراین، سیاستگذاران و مدیران نظام سلامت باید اقدامات جدی به منظورکاهش شیوع فرسودگی شغلی پرستاران در بیمارستان ها بعمل آورند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�صفهانی، پروانه و محمدی، فاطمه،1400،شیوع فرسودگی شغلی پرستاران در بیمارستان های ایران : (یک مطالعه مروری نظام مند و متاآنالیز)،ششمین کنفرانس بین المللی بهداشت،درمان و ارتقای سلامت
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی بهداشت،درمان و ارتقای سلامت31 تیر 1400