چکیده مقاله
هدف: وضع قوانین قرنطینه و فاصله گذاری اجتماعی و تعطیلی ها، با اینکه جهت جلوگیری از شیوع بیماری کووید ۱۹ انجام شدهاند؛ سبب ایجاد چالش های فراوانی در بستر خانواده از جنبه های مختلف از جمله افزایش میزان ارتکاب خشونت خانگی به صورتروانی، اقتصادی، جنسی و فیزیکی بر زنان و کودکان نیز شده است هدف این مطالعه مروری بررسی عواملی که بر ارتکاب خشونتخانگی اثر می گذارند است روش کار: جستجو با استفاده از کلیدواژه های domestic violence , related factors, COVID ۱۹ در پایگاه های اطلاعاتی PubMed, Scopus, Web of Science و موتور جستجوی Google Scholarبه صورت اختصاصی انجام پذیرفت یافته های ۲۶ مطالعه در این مطالعه مروری وارد شدند یافته ها: عوامل مرتبط به دو دستهعوامل روانی شامل:“ سابقه بیماری هایروانی، اختلالات بیش فعالی کم توجهی، اختلالات شخصیتی، اختلالات استرسی واضطرابی، افسردگی، در سنین پایین در معرض خشونتهای خانگی قرار داشتن، مشکلات و اختلافات خانوادگی، سومصرف الکل وموادمخدر به عنوان بیشترین عوامل اثرگذارنده ، مشکلات توزیع قدرت و کنترل در خانواده، خشم و درماندگی ناشی بیکاری ورکود اقتصادی و عوامل اجتماعی فرهنگی اقتصادی شامل: بستر مذهبی و مردسالارانه جوامع، نابرابری جنسیتی، ازدواج های ازپیش برنامه ریزی شده، قبل از وضع قرنطینه در معرض خشونت خانگی قرار داشتن، زندگی در حاشیه شهرها و مناطق روستایی،مواجهه بیشتر با مرتکبین به علت قرنطینه، زندگی دونفره با همسر متهاجم، بی کفایتی مردان در تامین مالی خانواده، محدودیتدسترسی به مراکز خدماتی، محدودیت ارتباط با همجنس های خود جهت دریافت حمایت موردنیاز، زندگی در اقلیت های جوامع،سطح تحصیلات پایین و بیکاری تقسیم شدند نتیجه گیری: وظیفه دولت وضع قوانین ویژه جهت حمایت از زنان و کودکان بهعنوان قشر آسیب پذیراست نیاز به ابزارهای غربالگری مناسب جهت شناسایی مشکلات اینچنینی و ارزیابی کارایی آنها جهتپیشگیری از ارتکاب خشونت و پرداختن و درمان و کمک به افراد تحت تاثیر احساس می شود
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
ستاره حق شناس
کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری مامایی نسیبه
زهره شاه حسینی
گروه بهداشت باروری و سلامت جنسی، دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه
شیوه ارجاع
�ق شناس، ستاره و شاه حسینی، زهره،1400،مروری بر عوامل مرتبط با ارتکاب خشونت خانگی در دوران کرونا،ششمین کنفرانس بین المللی بهداشت،درمان و ارتقای سلامت
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی بهداشت،درمان و ارتقای سلامت31 تیر 1400