چکیده مقاله
زمینه و هدف: امروزه گسترش زندگی آپارتمانی، مشغله ی والدین و فضای محدود شهری دست به دستهم داده تا کودکان نسبت به نسل های گذشته فعالیت کم تری داشته و دچار فقر حرکتی شوند، لذا اینپژوهش به مقایسه شایستگی حرکتی ادراک شده و واقعی کودکان دارای والدین ورزشکار و غیر ورزشکارپرداخته است روش شناسی: تحقیق حاضر از منظر هدف کاربردی و بر اساس روش از نوع علی مقایسه ای می باشد نمونه آماری پژوهش حاضر را ۱۰۰ کودک دارای والدین ورزشکار و غیر ورزشکار در شهر قم تشکیلدادند که بصورت در دسترس انتخاب شدند ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه شایستگی حرکتی ادراکشده و آزمون رشد حرکتی TGMD۲ بودند برای تحلیل داده ها از آزمون تی برای گروه های مستقلو از نرم افزار آماری SPSS v ۲۳ در سطح معناداری ۰۵ / ۰ استفاده شده است یافته ها: نتایج نشان داد شایستگی حرکتی ادراک شده و واقعی کودکان دارای والدین ورزشکار و غیرورزشکار بطور معناداری تفاوت دارد ۰۵ / ۰ > p و شایستگی حرکتی ادراک شده و واقعی کودکان دارایوالدین ورزشکار بهتر از کودکان دارای والدین غیر ورزشکار است نتیجه گیری: با توجه به نتایج این احتمال می رود که والدین ورزشکار محیط غنی تری از نظر ورزشی وحرکتی برای کودکان فراهم می کنند که این موضوع بر شایستگی حرکتی ادراک شده و شایستگیحرکتی واقعی کودکان تاثیر معناداری دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مرادی، جلیل و خلجی، حسن و صدفی منوری، محمد،1402،مقایسه شایستگی حرکتی ادراک شده و واقعی کودکان دارای والدین ورزشکار و غیرورزشکار،شانزدهمین کنفرانس بین المللی بهداشت، درمان و ارتقای سلامت
ارائهشده در
مجموعه مقالات شانزدهمین کنفرانس بین المللی بهداشت، درمان و ارتقای سلامت27 بهمن 1402