چکیده مقاله
رفتار سکوت سازمانی یکی از مهم ترین موانع توسعه سازمانی است که می تواند با کاهش مشارکت کارکنان در بیان ایده ها، پیشنهادها و مشکلات، کیفیت تصمیم گیری و اثربخشی سازمان را تحت تاثیر قرار دهد در این میان، ادراک کارکنان از ویژگی های شغلی و میزان تحلیل رفتگی شغلی از جمله عوامل موثر بر بروز این رفتار به شمار می روند پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین درک از ویژگی های شغلی و رفتار سکوت کارکنان با نقش میانجی تحلیل رفتگی شغلی در سازمان ثبت و احوال شهر اصفهان انجام شد این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی پیمایشی از نوع همبستگی است جامعه آماری شامل کلیه کارکنان سازمان ثبت و احوال شهر اصفهان بود که بر اساس فرمول کوکران، ۱۶۲ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد ویژگی های شغلی هاکمن و اولدهام ۱۹۷۶ ، تحلیل رفتگی شغلی مسلش و جکسون ۱۹۸۶ و سکوت سازمانی واکولا و بورادوس ۲۰۰۵ گردآوری شد روایی ابزارها از طریق روایی صوری و محتوایی و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ۷۶۷/۰ تایید شد تجزیه و تحلیل داده ها با بهره گیری از نرم افزارهای SPSS۲۷ و SmartPLS۴ و از طریق مدل سازی معادلات ساختاری انجام گرفت نتایج نشان داد که درک از ویژگی های شغلی رابطه منفی و معناداری با رفتار سکوت و تحلیل رفتگی شغلی دارد و تحلیل رفتگی شغلی نیز رابطه مثبت و معناداری با رفتار سکوت کارکنان دارد همچنین، نتایج آزمون سوبل نقش میانجی معنادار تحلیل رفتگی شغلی را در رابطه بین درک از ویژگی های شغلی و رفتار سکوت تایید کرد یافته ها نشان می دهد که بهبود طراحی شغل، افزایش استقلال، ارائه بازخورد موثر و توجه به سلامت روان کارکنان می تواند از طریق کاهش تحلیل رفتگی شغلی، رفتار سکوت را کاهش داده و زمینه ارتقای مشارکت کارکنان و اثربخشی سازمانی را فراهم سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کفعمی، حمید و نادری، مجید،1405،تبیین رفتار سکوت کارکنان بر اساس درک از ویژگی های شغلی با نقش میانجی تحلیل رفتگی شغلی (مطالعه موردی: سازمان ثبت و احوال شهر اصفهان)،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت و صنعت،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت و صنعت31 تیر 1405 · تهران