چکیده مقاله
بررسی داستانهای مینیمال در اشعار مولانا، به ویژه در ”مثنوی معنوی ”، نشان می دهد که این داستانها با ساختاری کوتاه و موجز، از تمثیل ها و نمادها برای انتقال مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی استفاده می کنند این داستانها با پیامهایی درباره خودشناسی ، تواضع ، و رهایی از تعلقات دنیوی ، تاثیر عمیقی بر مخاطب می گذارند استفاده از طنز و لحن شوخ طبعانه ، تنوع موضوعات، و ارتباط با زندگی روزمره از دیگر ویژگی های این داستانهاست این داستانها نه تنها ابزاری موثر برای تعلیم و تربیت معنوی هستند، بلکه به دلیل سادگی و قابل فهم بودن، در ذهن مخاطب ماندگار می شوند داستانهای مینیمال در شعر مولانا، روایت های کوتاه و پرمغزی هستند که با زبانی ساده و نمادین ، مفاهیم عرفانی را بیان می کنند این داستانها با ایجاز و تمرکز بر یک ایده، مخاطب را به تفکر وا می دارند و حکمت و پند را به شیوهای جذاب و به یادماندنی ارائه می دهند نقش این داستانها در انتقال مفاهیم پیچیده و ایجاد ارتباط عاطفی با مخاطب ، برجسته است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قنواتی، فریده و شبرنگی، سکینه،1403،داستان های مینمال در اشعار مولانا،یازدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی30 دی 1403 · تهران