رویکردهای تربیتی در تاریخ نظام آموزشی ایران

چکیده مقاله

در هر جامعه ای ، نظام آموزشی از رویکرد تربیتی و فلسفه فکری خاص خود برخوردار است و در عین حال از شرایط اجتماعی و تاریخی نیز اثر می گیرد آموزش در قالب مدرسه ، پدیدهای جدید و محصول مدرنیته است که در ایران عمری کمتر از دو قرن دارد اما در همین زمان کوتاه، تحولات متعددی را تجربه کرده است هر یک از حاکمیت های سیاسی ، اثرگذاری خاص خود را برانتخاب و تداوم رویکرد تربیتی مسلط در نظام آموزشی داشته اند این پژوهش با بررسی اسناد و منابع موجودمروری بر رویکرد تربیتی و اقدامات آموزشی پیوست آن در حاکمیت های سیاسی دو سده اخیر ایران داشته است یافته های ۱ پژوهش نشان می دهد در دوره قاجار، مساجد و مکتب خانه ها به عنوان شکل مرسوم آموزش محسوب می شدند قاجاریه پایه آموزش مدرن را در ایران بنا کرد و ساختار اولیه مدرسه را شکل داد در دوره پهلوی اول و دوم تلاشهای گستردهای برای تثبیت نهادهای مدرن در ایران صورت گرفت سیاست مدرنیزاسیون و الگوی نوسازی ، رویکرد مسلط در مواجهه با نظام آموزشی بود و با تکیه بر آن، نظام آموزشی گسترش کمی و کیفی زیادی پیدا کرد پس از انقلاب اسلامی ، نظام آموزشی متناسب با رویکرد انقلابی و اسلامی تحول یافت آموزش و پرورش پس از انقلاب، به دنبال آن بود تا از رهگذر پرورش مدرسه ای ، انسانی اسلامی را بپروراند تحول بنیادین نظام آموزشی از مجرای بومی سازی و حفظ مبانی اسلامی آن از مهم ترین ویژگی های رویکرد تربیتی نظام آموزشی در دوران جمهوری اسلامی می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مژده قربانعلی زاده

دکتری جامعه شناسی دانشگاه تهران، تهران، ایران

قربانعلی زاده، مژده،1403،رویکردهای تربیتی در تاریخ نظام آموزشی ایران،یازدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی30 دی 1403 · تهران