موازنه بدیعیات صفی الدین الحلی و احمد شوقی

چکیده مقاله

مدح یکی از فنون شعری است و از دورههای گذشته تا دوره ما با زندگی انسانی همراه بوده است و بدلیل ضرورت تاثیر مثبت آن نیاز پیدا کردم که برای شناخت بیشتر آن مقاله ای درباره مدح بنویسم که به زبان صفی الدین حلی و احمد شوقی گفته شده باشد در این تحقیق از روش کتابخانه ای برای جمع آوری اطلاعات استفاده شده است و هدف از آن شناخت میزان جایگاهاین دو شاعر در ادبیات عرب از لحاظ به کارگیری بدیعیات است صفی الدین حلی به مراتب نسبت به احمد شوقی در به ۱ کارگیری بدیعیات و به خصوص در استفاده از بعضی از آرایه ها مهارت بیشتری به خرج داده است و مهارت احمد شوقی بیشتر در به کارگیری واژگان، تعابیر و آیات قرآنی بوده است اصلا مهمترین غرض شعر در دوره شیخ صفی الدین ، سرودن شعر در مدح رسول اکرم ص بوده است این نوع شعر در، دورههای پیشین نیز وجود داشت ولی ، در این دوره به اوج خود رسید در خصوص جایگاه ادب و آرایه های بدیعی در دوره صفی الدین حلی و احمدشوقی صحبت خواهیم کرد بدین خاطر که ازجنبه ادبی بسیار حائز اهمیت بوده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عبدالحسین معرفی شلحه

معاون فناوری و پژوهشی دبیرستان شهدای آموزش و پرورش شهرستان آبادان

منوچهر زارعی

کارکنان رسمی فراجا شهرستان آبادان

معرفی شلحه، عبدالحسین و زارعی، منوچهر،1403،موازنه بدیعیات صفی الدین الحلی و احمد شوقی،یازدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی30 دی 1403 · تهران