چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبک های دلبستگی با یادگیری خودتنظیمی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی انجام شده لذا به لحاظ ماهیت و هدف، کاربردی و از حیث مطالعات توصیفی همبستگی بوده است جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهر قائن بوده اند که به شیوه نمونه گیری تصادفی طبقه ای تعداد ۲۴۵ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند ابزار جمع آوری دادههای پرسشنامه های سبک های دلبستگی هازان و شیور ۱۹۸۷ ، پرسشنامه خودتنظیمی بوفارد و همکاران ۱۹۹۵ و پرسشنامه سازگاری اجتماعی سینها و سینگ ۱۹۵۹ بوده است و در انتها دادهها با استفاده از آزمونهای تحلیل رگرسیون خطی چندگانه و ضریب همبستگی پیرسون و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است نتایج نشان داد که بین سبک دلبستگی ایمن با یادگیری خودتنظیمی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد و بین سبک های دلبستگی ناایمن اجتنابی و ناایمن دوسوگرا یادگیری خودتنظیمی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان رابطه منفی و معنی داری مشاهده شده همچنین سبک های دلبستگی قادر بودند تغییرات یادگیری خودتنظیمی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان را پیش بینی نمایند بنابراین می توان از طریق شناسایی سبک های دلبستگی دانش آموزان یادگیری خودتنظیمی و سازگاری اجتماعی آنها را بهبود بخشید
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رب خزاعی، معصومه و حیدری اسفدن، حکیمه و ریحانی، بتول و امین، حمیده،1403،نقش سبک های دلبستگی با یادگیری خودتنظیمی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی،یازدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی30 دی 1403 · تهران