چکیده مقاله
حجم وسیعی از آیات قرآن با بافتی تخاطب گونه، به روایتگری قصص انبیاء پرداخته است از جمله موضوعاتی که در این آیات به چشم می خورد، مواجهه ی انبیاء با پرسش هایی است که در حوزه ی تشریع یا جنبه های شخصی میان ایشان و اقوام رد و بدل می شود در این میان برخی از گزاره های قرآنی حاکی از تخریب شخصیتی انبیاء و در مقابل، واکنش دفاعی مبهم و ساده ی این بزرگواران است همین امر باعث شده تا زبان قرآن در دفاعیات پیامبران به ساده انگاری، عوام زدگی و عدم مقبولیت متهم گردد این نوشتار با بررسی رفتارشناسانه انواع دفاعیات صادر شده از انواع پیامبران در قرآن، در پی دستیابی به چرایی رفتار به ظاهر ساده و تاثیرگذار ایشان است در نهایت، با دستیابی به نه مولفه ی زبان دفاعی پیامبران در قرآن می توان دریافت که این پاسخ ها، مواجهه ای فرهنگی و توام با معرفت انسان شناسانه ی قوی است که در عین داشتن ظاهر ساده، به صورت همه جانبه و چند بعدی و با در نظر گرفتن سوابق پیشینی و حال درونی افراد، متناسب با هر دوگروه معاند و فریب خورده بیان می شود و هوشمندانه ترین پاسخ را به هر گروه القا می کند و موفق ترین و موثرترین ارتباط ممکن را به بار می آورد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وشبخت، نرگس و مطیع، مهدی،1402،زبان قرآن در دفاعیه های شخصی انبیاء،کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، علوم آموزشی ، حقوق و علوم اجتماع�
ارائهشده در
مجموعه مقالات کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، علوم آموزشی ، حقوق و علوم اجتماعی28 فروردین 1402