چکیده مقاله
نماد یا «رمز» یکی از ابزارهایی است که در آثار شاعران و نویسندگان پس از قرن چهارم بخصوص در اشعار صوفیانه تا دورهی معاصر جایگاه ویژهای یافته است در میان شاعران معاصر مهدی اخوان ثالث به عنوان یک شاعر متعهد از رمز و نماد در شعر خود بهره جسته است و به دلیل وجود استبداد و خفقان، رمزو نماد در این نوع شعرها، پیچیده تر می شود سعی شده در پژوهش پیش رو مشخص شود که چگونه اخوان از نماد و نشانه ها ی بومی در اشعار خود بهره وری لازم را داشته است و این تحقیق به صورت توصیفی و تحلیلی مورد استفاده قرار گرفته شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
لطفی، رضا و فیجانی، لیلا،1402،مطالعه نشانه های بومی و محلی در شعر خوان هشتم اخوان ثالث،کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، علوم آموزشی ، حقوق و علوم اجتماع�
ارائهشده در
مجموعه مقالات کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، علوم آموزشی ، حقوق و علوم اجتماعی28 فروردین 1402