تاثیر طلاق بر انگیزش و عملکرد تحصیلی

چکیده مقاله

طلاق والدین یکی از رویدادهای تنش زای دوران کودکی است که آثار گسترده ای بر جنبه های گوناگون رشد کودک از جمله عملکرد تحصیلی، سلامت روان و نگرش نسبت به مدرسه دارد علاقه مندی کودک به مدرسه، به عنوان یک شاخص مهم در پیگیری تحصیلی، یادگیری عمیق و تعلق به محیط آموزشی، می تواند تحت تاثیر عواملی چون تغییرات ساختاری خانواده قرار گیرد در این مقاله، با بهره گیری از روش مرور نظام مند، به بررسی مطالعات داخلی و بین المللی درباره ارتباط میان طلاق والدین و علاقه کودکان به مدرسه پرداخته می شود پس از مرور بیش از ۲۰ مطالعه منتشر شده بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴، یافته ها نشان می دهند که طلاق والدین به طور میانگین منجر به کاهش علاقه به مدرسه در کودکان می شود، گرچه این رابطه از عواملی نظیر سن کودک، جنسیت، نحوه مدیریت پس از طلاق، سطح تعارض بین والدین و حمایت های محیطی تاثیر می پذیرد برخی کودکان با وجود تجربه طلاق، به دلیل حمایت روانی کافی، تجربه های تحصیلی مثبت و ساختار خانواده بازسازی شده، علاقه مندی خود را به مدرسه حفظ یا حتی افزایش داده اند این مقاله با ارائه تحلیل چندجانبه از یافته ها، پیشنهادهایی برای سیاست گذاران آموزشی، مشاوران، والدین و پژوهشگران آینده ارائه می دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدطاها صادقی

دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان شهید رجایی، شیراز، ایران

محمدامین غیبی

دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان شهید رجایی، شیراز، ایران

سجاد ایزدی

دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه شیراز، مدرس دانشگاه فرهنگیا شهید رجایی، شیراز، ایران

�ادقی، محمدطاها و غیبی، محمدامین و ایزدی، سجاد،1404،تاثیر طلاق بر انگیزش و عملکرد تحصیلی،هفتمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی30 خرداد 1404