چکیده مقاله
خودکشی به معنای نابودی و ازبین بردن خود یابه اصطلاح قتل نفس سالیان درازی است که گریبان بشر را گرفته و در فراز و نشیب تحولات اجتماعی، قلب و روح جسمی خانواده و جوامع را آزرده است فرد خودکشی کننده بر این باور است که در زندگی به اهداف و امیال خود نرسیده است و زندگی مفهوم خود را از دست داده است و مرگ بهتر از آن قلمداد می شود از طرفی بسیاری از روان آزردگی ها و اختلال های شخصیت، حاصل محرومیت کودک از مراقبت مادرانه و یا عدم ثبات رابطه کودک با چهره دلبستگی است پژوهش حاضر برای بررسی رابطه بین سبک های دلبستگی با گرایش به خودکشی در نوجوانان ۱۷ تا ۱۹ سال انجام شده است در این پژوهش با استفاده از روش مطالعه کتابخانه ای و اسنادی به جمع آوری اطلاعات و داده های تحقیق پرداخته شده است تا تبیینی مناسب در رابطه با موضوع مورد نظر ارائه شود بررسی های انجام شده نشان داد که بین سبک های دلبستگی و گرایش به خودکشی رابطه معنادار وجود دارد یافته ها بیانگر این است که بین سبک های دلبستگی آشفته، اجتنابی و ناامن با خودکشی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد ارزیابی این دو فاکتور می تواند در شناسایی به موقع افراد در معرض آسیب و انجام مداخلات لازم قبل از بروز صدمات غیرقابل جبران بسیار با اهمیت باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هشتی، راضیه و سلیمی، منیره،1404،رابطه بین سبک دلبستگی و میزان گرایش به افکار خودکشی در نوجوانان ۱۷-۱۹ سال،هفتمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی30 خرداد 1404