پیش بینی اضطراب در زنان دارای تعارض زناشویی براساس شفقت به خود

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اضطراب زنان دارای تعارض زناشویی براساس شفقت به خود انجام شد روش این تحقیق توصیفی و همبستگی می باشد جامعه آماری پژوهش شامل کلیه تمام زنان متاهل دارای تعارض زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بودند که براساس فرمول تاباخنیک و فیدل ۲۰۰۷ ۹۸ نفر به صورت دردسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند ابزار گرداوری داده ها در این تحقیق پرسشنامه های سیاهه رگه اضطراب موقعیتی توسط اسپیلبرگر ۱۹۸۳، شفقت خود نف و همکاران ۲۰۰۳ و پرسشنامه تعارض زناشویی براتی و ثنایی ۱۳۷۵ می باشد در نهایت به منظور بررسی روابط از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان استفاده شده است نتایج این تحقیق نشان داده است که بین شفقت خود و مولفه های آن با اضطراب زنان دارای تعارض زناشویی همبستگی منفی معنادار وجود دارد همچنین نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که مهربانی با خود، دوری قضاوت نسبت به خود، دوری از انزوا و نبود همانند سازی افراطی قادر به پیش بینی اضطراب زنان دارای تعارض زناشویی می باشد بنابراین با تقویت و آموزش شفقت به خود می توان اضطراب زنان دارای تعارض زناشویی را کاهش داد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم زرانت

کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور، واحد اسلامشهر

�رانت، مریم،1404،پیش بینی اضطراب در زنان دارای تعارض زناشویی براساس شفقت به خود،هفتمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی30 خرداد 1404