نمادهای ساختمند و ارگانیک در شعر شفیعی کدکنی

چکیده مقاله

اصطلاح نماد مفهوم بسیار وسیعی دارد آنچنان که میتوان از آن برای توصیف هر شیوه بیانی به صورت غیرمستقیم استفاده کرد مثل خورشید که در ادبیات و فرهنگ ملتها نماد حیات است نماد در قلمرو ادبیات و شعر از پیشین های طولانی برخوردار است نماد عبارت است از هر علامت و نشانه و اشاره که بر معنی و مفهوم ورای آنچه ظاهر آن می نماید، دلالت کند نمادگرائی فقطنشان دادن یک مفهوم بهجای مفهوم دیگر نیست، بلکه به کارگیری از تصاویر عینی و ملموس برای بیان افکار و ذهنیات انتزاعی نیزهست کاربرد بخشی از نمادها در آثار شاعران و نویسندگان آگاهانه هست و برخی هم مبدع مفاهیم نمادین در آثار خود هستند و گاهینمادها حاصل عوالم روحی و تجربیات ذهنی خاصی است که برای شاعر یا نویسنده پیش می آید دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی نیز یکی از این شاعرانی است که با بهره گیری از استقلال اندیشه و کاربرد زبان و ترکیب زبانبافرهنگ غنی ایرانی و با آگاهی کامل از پیشینه تاریخی، سیاسی و اجتماعی کشورش ایران، توانسته در عرصه شعر معاصر ازنمادهای ادبی به نحو مطلوبی استفاده نماید و بیشتر در این زمینه به ابداع دست بزند در این پژوهش پس از تشریح و تعریف نمادها با ذکر چند نماد ارگانیک، کلان و خرد از مجموعه های شعری دکتر شفیعی به ساخت و مفاهیم ادبی آنها پرداخته شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

وحید محمودی چابک

دانشجوی دوره دکترای زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس

محمودی چابک، وحید،1402،نمادهای ساختمند و ارگانیک در شعر شفیعی کدکنی،شانزدهمین کنفرانس بین المللی زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات شانزدهمین کنفرانس بین المللی زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ27 مرداد 1402