روایت سفرنامه نویسان از دفن اموات در آستان قدس رضوی از عصر صفوی تا پهلوی

چکیده مقاله

سفرنامه نویسان ایرانی و غیرایرانی گزارش های متعددی از علاقه وافر به دفن اموات مسلمان در آستان قدس، ارائه نموده اند در این پژوهش به بازخوانی این مقوله در سفرنگاشته ها پرداخته می شود جامعه پژوهش مورد مطالعه و بررسی، شامل بیش از بیست سفرنامه متعلق به سفرنامه نویسان ایرانی، و غیر ایرانی می باشد روش تحقیق در این پژوهش به صورت کمی و کیفی با رویکرد توصیفی مبتنی برگزارش های برگرفته شده از سفرنامه ها می باشد این پژوهش در صدد پاسخ به این پرسش است که روایت اشتیاق و علاقمندی مسلمانها به دفن اموات در آستان قدس، حسب گزارش سفرنامه های ایرانی ها و خارجی ها چگونه توصیف شده است؟ یافته های این پژوهش بنابر گزارش سفرنامه ها حکایت از آن دارد؛ دفن اموات در کنار مضجع رضوی، در عصر صفویان پس از رسمی شدن مذهب تشیع رونقی خاص گرفت، در عصر قاجار روندی رو به تزاید یافت دفن درگذشتگان شیعی از تمامی آحاد اجتماع جامعه همچون؛ پادشاه، والیان، سرداران لشکری و کشوری و حتی از دیگر سکنه اموات در آستان قدس، باعث جلب توجه سیاحان و انعکاس آن در سفرنگاشته هایشان شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محبوبه اسماعیلی

استادیار گروه تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی شاهرود، ایران

حمیدرضا عطاریانی

دانشجوی مقطع دکترای تخصصی تاریخ اسلام، گروه تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی شاهرود، ایران

حسن شادپور

استادیار گروه تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی شاهرود، ایران

�سماعیلی، محبوبه و عطاریانی، حمیدرضا و شادپور، حسن،1404،روایت سفرنامه نویسان از دفن اموات در آستان قدس رضوی از عصر صفوی تا پهلوی،بیست و دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ24 مرداد 1404 · تهران