هم گرایی معماری پایدار و معماری هوشمند در راستای بهینه سازی زیست پذیری محیط ساخته شده

چکیده مقاله

این پژوهش با هدف بررسی هم گرایی میان معماری پایدار و معماری هوشمند در راستای بهینه سازی زیست پذیری محیط های ساخته شده انجام گرفته است افزایش جمعیت شهری، بحران های زیست محیطی و رشد فناوری، ضرورت حرکت به سوی رویکردهای نوین طراحی معماری را افزایش داده اند معماری پایدار بر کاهش مصرف منابع، استفاده از انرژی های تجدیدپذیر و طراحی همساز با اقلیم تاکید دارد، در حالی که معماری هوشمند با بهره گیری از فناوری هایی چون اینترنت اشیاء، حسگرها و سیستم های کنترلی، به بهبود عملکرد انرژی و آسایش کاربران می پردازد ادغام این دو رویکرد می تواند موجب خلق فضاهایی کارآمد، انعطاف پذیر، کم مصرف و پاسخ گو به نیازهای کاربران شود در این مقاله با بهره گیری از منابع علمی معتبر، به تحلیل مبانی نظری، نقاط هم گرایی، موانع اجرایی و راهکارهای پیشنهادی برای تحقق این ادغام پرداخته شده است همچنین، نمونه های موردی و بررسی اقتصادی نیز به عنوان مولفه های تکمیلی برای تحلیل عمیق تر مورد بررسی قرار گرفتند یافته ها نشان می دهد که هم افزایی میان این دو رویکرد، علاوه بر بهبود کیفیت زندگی، می تواند نقش موثری در کاهش ردپای زیست محیطی و افزایش پایداری شهرها ایفا کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

شراره شیخیان

گروه معماری و برنامه ریزی شهری،دانشگاه ملی و مهارت، تهران، ایران

مهسا محمدی

گروه معماری و برنامه ریزی شهری،دانشگاه ملی و مهارت، تهران، ایران

مریم الماسی

گروه معماری و برنامه ریزی شهری،دانشگاه ملی و مهارت، تهران، ایران

�یخیان، شراره و محمدی، مهسا و الماسی، مریم،1404،هم گرایی معماری پایدار و معماری هوشمند در راستای بهینه سازی زیست پذیری محیط ساخته شده،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 آبان 1404