کاربرد یادگیری ماشین در طراحی فرم های معماری نوآورانه: رویکردی تحلیلی و موردکاوی

چکیده مقاله

یادگیری ماشین به عنوان یکی از پیشروترین شاخه های هوش مصنوعی، در سال های اخیر تحولی بنیادین در فرآیند طراحی معماری ایجاد کرده است این فناوری با قابلیت تحلیل داده های گسترده، شناسایی الگوهای پیچیده و یادگیری از تجربیات گذشته، به معماران امکان داده است فراتر از محدودیت های روش های سنتی و پارامتریک، به خلق فرم های نوآورانه، بهینه و پاسخ گو به نیازهای چندبعدی پروژه های معاصر بپردازند پژوهش حاضر با رویکرد ترکیبی کیفی–کمی و مبتنی بر تحلیل مستندات، شبیه سازی های نرم افزاری و مطالعات موردی بین المللی، به بررسی جامع کاربردهای یادگیری ماشین در طراحی فرم های معماری نوآورانه می پردازد یافته های پژوهش نشان می دهد که بهره گیری از مدل های مولد، شبکه های عصبی عمیق و الگوریتم های پیشرفته، امکان تولید سریع، متنوع و داده محور فرم های معماری را فراهم آورده و فرآیند تصمیم گیری را به سطحی مبتنی بر شواهد و تحلیل های چندمعیاره ارتقا داده است مطالعات موردی تحلیل شده از پروژه های معماری برجسته تا پلتفرم های هوشمند طراحی حاکی از آن است که یادگیری ماشین می تواند به افزایش خلاقیت، کاهش زمان طراحی، بهبود کیفیت و پایداری فرم ها و ارتقای تجربه کاربری کمک شایانی نماید با این حال، چالش هایی همچون نیاز به داده های گسترده و باکیفیت، پیچیدگی محاسباتی، هزینه های پیاده سازی و مسائل اخلاقی و حقوقی همچنان مطرح است و نیازمند توجه ویژه پژوهشگران و متخصصان این حوزه است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

هانیه فاتحی

دانشجوی کارشناسی گروه معماری, دانشگاه آزاد اسلامی واحد دولت آباد, اصفهان, ایران

سید محمدعلی ابطحی

دانشجوی دکتری معماری, دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان خوراسگان , ایران

فاتحی، هانیه و ابطحی، سید محمد علی،1404،کاربرد یادگیری ماشین در طراحی فرم های معماری نوآورانه: رویکردی تحلیلی و موردکاوی،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 آبان 1404