اقدام پژوهی چگونه توانستم مشکل اختلال نوشتاری امیر دانش آموز پایه دوم را بهبود ببخشم؟

چکیده مقاله

اختلال در نوشتن اگر به موقع تشخیص داده نشود می تواند اثرات ثانویه زیادی مانند خدشه دار شدن عزت نفس و یا حتی ترک تحصیل دانش آموز را به دنبال داشته باشد از این رو هدف از پژوهش حاضر کاهش، میزان اختلال نوشتاری دانش آموز پایه دوم امیر از طریق رویکردهای درمانی تلفیقی یکی از دانش آموزان کلاس دوم در دبستان پسرانه فیضیه در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۲ می باشد امیر دانش آموز دارای اختلال نوشتاری بدخطی، اشتباهات متعدد در رونویسی متن یا نوشتن، املا جا انداختن حروف، نقطه و در نوشتن کلماتی که ا استثنا دارند، مشکل داشته، عدم رعایت خط زمینه، مشکل در گرفتن مداد، به هم چسباندن حروف جدا نویسی و بوده در این پژوهش شواهد از طریق ابزارهای مشاهده در طی جلسات متعدد در کلاس درس، مصاحبه با اولیا، معلم سال قبل و مدیر و معاونین و مشاور مدرسه، مشاورین مرکز اختلالات جمع آوری گردید برای یافتن راه حل مناسب از روش مطالعه کتب و مقالات علمی پژوهشی بهره گرفته شد سپس بهترین راهکارهای قابل اجرا انتخاب گردید یافته های پژوهش حاکی از آن است که راهکارهای اجرایی که شامل تقویت حافظه دیداری، تقویت حافظه شنیداری، تقویت حافظه حرکتی به همراه بازی درمانی و ارائه راهکار به آنان به صورت قابل ملاحظه ای منجر به انگیزه و علاقه به نوشتن، رونویسی بدون غلط از متن درس، مهارت در گرفتن مداد و تندنویسی و انگیزه برای شرکت در املای پاتخته مسابقه و سرعت عملکرد و نوشتن کلمات بدون غلط با ا استثنا شد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نرگس عباسی

کارشناسی ارشد روانشناسی دبستان هیات امنایی فیضیه

�باسی، نرگس،1404،اقدام پژوهی چگونه توانستم مشکل اختلال نوشتاری امیر دانش آموز پایه دوم را بهبود ببخشم؟،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل