بررسی اثربخشی آموزش امیددرمانی گروهی بر انگیزش پیشرفت و ادراک خودکنترلی دانش آموزان متوسطه اول

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی آموزش امیددرمانی گروهی بر انگیزش پیشرفت، ادراک خودکنترلی دانش آموزان متوسطه اول منطقه کوهرنگ انجام شد بدین منظور از جامعه آماری دانش آموزان دختر ۱۲۰ نفر به صورت تصادفی ساده انتخاب و پرسشنامه های انگیزش پیشرفت اجرا شد و ۴۰ نفر از افرادی که یک انحراف معیار از میانگین پایین تر بودند برای مطالعه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جهت آزمایش گمارده شدند گروه پرسشنامه انگیزش پیشرفت ACMT، آزمون پشتکار pc، را تکمیل کردند افراد گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه یک ساعته در آموزش امیددرمانی شرکت کردند و پس از پایان دوره پرسشنامه ها مجددا بر روی هر دو گروه آزمایش و کنترل انجام شد در نهایت اطلاعات جمع آوری شده توسط نرم افزار spss و با استفاده از آزمون کوواریانس تجزیه و تحلیل شد نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که امیددرمانی بر افزایش میزان انگیزش پیشرفت p=۰ ۰۰۰ ، اما بر افزایش پشتکار p=۰ ۰۵۴ تاثیر ندارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نفیسه سادات احمدی

موسسه آموزش عالی راه دانش بابل

�حمدی، نفیسه سادات،1404،بررسی اثربخشی آموزش امیددرمانی گروهی بر انگیزش پیشرفت و ادراک خودکنترلی دانش آموزان متوسطه اول،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل