چکیده مقاله
پژوهش حاضر با بررسی اثربخشی مدیریت کلاس درس مبتنی بر روشهای تدریس فعال بر خوش بینی تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی شهر شیراز انجام گرفت این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه ی آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان پایه های چهارم دوره ابتدایی شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۳ تشکیل می دادند که از میان آن ها با روش نمونه گیری در دسترس، ۳۰ دانش آموز با افت تحصیلی انتخاب شده و به طور تصادفی در گروه آزمایش ۱۵ نفر و گروه کنترل ۱۵ نفر جایگزین شدند برنامه آموزشی فعال برای گروه آزمایش در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای به مدت چهار هفته و هفته ای دو بار آموزش داده شد برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه خوش بینی تحصیلی اسچنن موران و همکاران ۲۰۱۳ استفاده شد داده ها از طریق آزمون آماری کوواریانس تک متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند یافته ها نشان داد که روش های تدریس فعال در افزایش خوش بینی دانش آموزان دوره ابتدایی اثربخش بوده است و دانش آموزان دچار افت تحصیلی گروه آزمایش نسبت به دانش آموزان دچار افت تحصیلی گروه کنترل در پس آزمون به طور معناداری خوش بینی بیشتری داشتند بنابراین با توجه به این یافته می توان نتیجه گرفت که جهت افزایش خوش بینی دانش آموزان دوره ابتدایی می توان به کاربرد روش های تدریس فعال توجه بیشتری کرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ستقلال، علی محمد،1404،بررسی اثربخشی مدیریت کلاس درس مبتنی بر روشهای تدریس فعال بر خوش بینی تحصیلی دانش آموزان دختر پایه چهارم ابتدایی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل