چکیده مقاله
اوتیسم نوعی اختلال رشدی است که با رفتارهای ارتباطی کلامی غیرطبیعی مشخص می شود علائم این اختلال در سال های اول عمر بروز می کند و علت اصلی آن ناشناخته است این اختلال در پسران شایع تر از دختران است وضعیت اقتصادی، اجتماعی، سبک زندگی و سطح تحصیلات والدین نقشی در بروز اوتیسم ندارد این اختلال بر رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارت های ارتباطی تاثیر می گذارد کودکان و بزرگسالان مبتلا به اوتیسم در ارتباطات کلامی و غیرکلامی، تعاملات اجتماعی و فعالیت های مربوط به بازی مشکل دارند این اختلال ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای آنان دشوار می سازد در بعضی موارد رفتارهای خودآزارانه و پرخاشگری نیز دیده می شود در این افراد حرکات تکراری، دست زدن، پریدن، پاسخ های غیرمعمول به افراد، دلبستگی به اشیاء و یا مقاومت در مقابل تغییر نیز دیده می شود و ممکن است در حواس پنجگانه بینایی، شنوایی، لامسه، بویایی و چشایی نیز حساسیت های غیرمعمول نشان دهند هسته مرکزی اختلال در اوتیسم اختلال در ارتباط است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ادقی، مهدی و ترابی میرزایی، محمدطاها،1404،بررسی اختلال اوتیسم و راههای درمان آن،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل