واکاوی فلسفی آموزش حضوری و مجازی تحلیل نسبت ها و چشم انداز ساختار آموزشی آینده

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف تحلیل فلسفی نسبت بین آموزش حضوری و مجازی در ساختار آموزشی آینده انجام شده است گسترش فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی و به ویژه بحران جهانی کووید ۱۹ تحولی عمیق در پارادایم های آموزشی ایجاد کرده و تقابل سنتی بین آموزش حضوری و مجازی را به چالش کشیده است این مقاله با استفاده از روش مرور انتقادی به بررسی نظریه های فلسفی مرتبط با ماهیت، یادگیری، نقش فناوری در آموزش و پیامدهای هستی شناختی و معرفت شناختی دو رویکرد حضوری و مجازی می پردازد یافته های این مطالعه نشان می دهد که دوگانه انگاری سنتی بین این دو شیوه آموزشی در حال فروپاشی است و ساختارهای آموزشی آینده بر پایه همگرایی و ترکیب هوشمندانه آنها شکل خواهد گرفت تحلیل فلسفی نشان می دهد که گذار از تقابل به تعامل میان این دو رویکرد آموزشی مستلزم بازاندیشی در مفاهیم بنیادین، حضور، تعامل، اصالت، تجربه و مکان مندی یادگیری است این پژوهش با ارائه چارچوبی فلسفی نظری برای درک ماهیت این نسبت ها زمینه ای برای طراحی ساختارهای آموزشی آینده نگر ارائه می دهد که پاسخگوی نیازهای متحول جوامع دانش بنیان باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زینب رحیمی

کارشناسی علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور بابل

سمیه مرزی

کارشناسی ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور

صغری کیانی

کارشناسی علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور آمل

�حیمی، زینب و مرزی، سمیه و کیانی، صغری،1404،واکاوی فلسفی آموزش حضوری و مجازی تحلیل نسبت ها و چشم انداز ساختار آموزشی آینده،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل