پدیدارشناسی از نظریه تا کاربرد در پژوهش های آموزش ابتدایی

چکیده مقاله

این پژوهش با هدف بررسی نظام مند روش شناسی پدیدارشناسی و تبیین کاربردهای آن در آموزش ابتدایی به انجام رسیده است مطالعه حاضر با رویکردی مروری تحلیلی به واکاوی مبانی نظری مولفه های بنیادین و پتانسیل های این رویکرد فلسفی روش شناختی در ارتقای پژوهش های آموزشی می پردازد روش شناسی پژوهش مبتنی بر مطالعه نظام مند منابع کتابخانه ای معتبر بوده است در این راستا ضمن بررسی سیر تطور پدیدارشناسی از آرای هوسرل تا اندیشمندان پسا هوسرلی نظیر هایدگر، سارتر و مرلو پونتی، طیف رویکردهای موجود از پدیدارشناسی توصیفی تا رویکردهای تفسیری اگزیستانسیال تبیین می گردد سپس پژوهش به تبیین مصادیق کاربرد پدیدارشناسی در آموزش ابتدایی و چگونگی بهره گیری از آن در فهم ژرف تر تجارب زیسته ذی نفعان دانش آموزان، معلمان و والدین می پردازد و تاثیر زمینه های یادگیری نیز تحلیل می گردد افزون بر این، پژوهش به ارزیابی نقادانه مزایا و محدودیت های به کارگیری پدیدارشناسی در پژوهش های آموزشی مبادرت ورزیده و با تاکید بر رعایت الزامات اخلاقی و به کارگیری روش های معتبر، پیشنهاداتی را برای تحقیق در حوزه آموزش ابتدایی در ایران ارائه می دهد یافته های این پژوهش، زمینه را برای پژوهش های آتی با رویکرد پدیدارشناختی در آموزش فراهم می سازد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

پریسا اسحقی

دانشجوی کارشناسی ارشد علوم تربیتی آموزش و پرورش، ابتدایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، قم

سیف اله فضل الهی قمشی

دانشیار برنامه ریزی درسی، علوم تربیتی، آموزش و پرورش ابتدایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، قم

�سحقی، پریسا و فضل الهی قمشی، سیف اله،1404،پدیدارشناسی از نظریه تا کاربرد در پژوهش های آموزش ابتدایی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل