چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف پیش بینی احساس تعلق به مدرسه بر اساس خودکارآمدی تحصیلی و حمایت تحصیلی انجام گرفت روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود جامعه آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر کرج تشکیل می دادند که از میان آنها با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای تعداد ۲۴۰ دانش آموز به عنوان نمونه انتخاب شدند که در نهایت پرسشنامه ی ۲۳۵ دانش آموز قابل تحلیل بود از پرسشنامه ی احساس تعلق به مدرسه بری و همکاران، ۲۰۰۴ خودکارآمدی تحصیلی زاژاکوا و همکاران ۲۰۰۵ و پرسشنامه ی حمایت تحصیلی ساندز و پلاکت ۲۰۰۵ برای جمع آوری داده ها استفاده شد برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد یافته ها نشان داد که بین خودکارآمدی تحصیلی و مولفه های آن و حمایت تحصیلی مولفه های آن با احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان رابطه ی مثبت معناداری وجود دارد ۰/۰۱>P ؛ همچنین نتایج تحلیل رگرسیون آشکار کرد که تقریبا ۱۲ درصد از کل واریانس احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان بر اساس خودکارآمدی تحصیلی و حمایت تحصیلی قابل پیش بینی است که متغیر خودکارآمدی تحصیلی سهم بیشتری داشت؛ بنابراین می توان نتیجه گرفت که حمایت تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی از متغیرهای مرتبط با احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان بوده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فلاح کهن، سارا و بهمردی فر، فاطمه و فراهی ظاهر اوحدی پور، فاطمه و فضایی نسب، مسعود،1404،پیش بینی احساس تعلق به مدرسه بر اساس خودکارآمدی تحصیلی و حمایت تحصیلی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل