پیش بینی استرس والدگری مادران دارای کودک اوتیسم براساس حمایت اجتماعی و احساس شرم و گناه

چکیده مقاله

در دهه های اخیر حمایت از خانواده هایی که کودک با نیازهای ویژه دارند اهمیت حیاتی پیداکرده است استرس فرزندپروری امری طبیعی است اما در خصوص کودکان دارای ناتوانی رشدی این استرس می تواند به صورت مزمن درآید پژوهش حاضر با هدف بررسی الگوی پیش بینی استرس والدگری مادران کودکان اوتیسم براساس حمایت اجتماعی ادراک شده و احساس شرم و گناه انجام گرفت روش پژوهش از نوع همبستگی و نوع پژوهش کاربردی بود جامعه آماری شامل مادران کودکان اوتیسم شهر تهران بود که از میان ۴۵۰ مادر ۲۵۰ نفر بر اساس ملاک ورود و خروج انتخاب شدند و پرسشنامه های حمایت اجتماعی ادراک شده، احساس شرم و گناه و استرس والدگری را کامل نمودند داده ها با SPSS تحلیل شدند و نتایج نشان داد که حمایت اجتماعی ادراک شده و احساس شرم و گناه می تواند استرس والدگری مادران کودکان اوتیسم را پیش بینی نماید نتایج نشان داد که حمایت اجتماعی ادراک شده بالا و کاهش احساس شرم و گناه می تواند عامل محافظتی در برابر استرس والدگری کودکان اوتیسم باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سارا بزاز آبکنار

گروه روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران

منیر کلانتر قریشی

گروه روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران

�زاز آبکنار، سارا و کلانتر قریشی، منیر،1404،پیش بینی استرس والدگری مادران دارای کودک اوتیسم براساس حمایت اجتماعی و احساس شرم و گناه،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل