چکیده مقاله
این پژوهش با هدف پیش بینی انگیزش پیشرفت تحصیلی بر اساس جو عاطفی مدرسه با نقش میانجی خودپنداره ی تحصیلی دانش آموزان انجام شد این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی بود جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر و پسر متوسطه دوم شیراز بود که به روش تعیین حجم نمونه جدول مورگان تعداد ۳۸۰ نفر بعنوان نمونه به روش خوشه ای تصادفی بعنوان نمونه انتخاب شدند ابزار پژوهش شامل پرسشنامه انگیزش پیشرفت تحصیلی هارتر ۱۹۸۰ ، پرسشنامه جو عاطفی مدرسه پاشا امیری ۱۳۸۸ و پرسشنامه خودپنداره تحصیلی یی یسن چن ۲۰۰۴ بود برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از آزمون تحلیل عاملی درجه دوم در نرم افزار PLS استفاده شد با توجه به یافته ها بین انگیزش پیشرفت تحصیلی با جو عاطفی مدرسه و خودپنداره تحصیلی ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد sig < ۰ ۰۵ همچنین یافته ها نشان داد خودپنداره تحصیلی را می توان بر اساس جو عاطفی مدرسه پیش بینی کرد sig < ۰ ۰۵ نهایتا یافته ها نشان داد خودپنداره تحصیلی در رابطه بین انگیزش پیشرفت تحصیلی و جو عاطفی مدرسه نقش میانجی دارد sig < ۰ ۰۵
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
منهاس، ویدا،1404،پیش بینی انگیزش پیشرفت تحصیلی بر اساس جو عاطفی مدرسه با نقش میانجی خودپنداره ی تحصیلی دانش آموزان،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل