پیش بینی نوموفوبیا بر اساس تحمل ناکامی، خودکنترل گری و امید به زندگی در دانشجویان دارای علائم اضطرابی

چکیده مقاله

شیوع نوموفوبیا با سرعت نگران کننده ای در بین نسل جوان در حال افزایش است که این پدیده در بین دانشجویان دارای علائم اضطرابی می تواند پیامدهای روانی بیشتری را به همراه داشته باشد؛ لذا پژوهش حاضر با هدف پیش بینی نوموفوبیا بر اساس تحمل ناکامی، خودکنترل گری و امید به زندگی در دانشجویان دارای علائم اضطرابی انجام شد روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی است جامعه آماری دانشجویان دارای علائم اضطرابی در دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان خوراسگان بودند روش نمونه گیری در این پژوهش از طریق نمونه گیری تصادفی از نوع خوشه ای بود که با توجه به نوع روش پژوهش و با احتمال ریزش آماری نمونه، از میان دانشجویان در حال تحصیل در دانشکده علوم تربیتی در نهایت حجم نمونه ۲۳۲ نفر انتخاب شد برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه های نوموفوبیا یلدریم و کوریا ۲۰۱۵ ، پرسشنامه تحمل ناکامی هارینگتون ۲۰۰۵ ، پرسشنامه خودکنترلی فرم کوتاه تانجی و همکاران ۲۰۰۴ و پرسشنامه امید به زندگی میلر ۱۹۹۸ استفاده شد داده های به دست آمده به روش رگرسیون گام به گام با نرم افزار SPSS ۲۲ تجزیه و تحلیل گردید یافته ها نشان داد که بین نوموفوبیا با تحمل ناکامی، خودکنترلی و امید به زندگی رابطه معکوس و معناداری وجود دارد ۰/۰۵ ≥ p همچنین نتایج رگرسیون نشان داد که ۲۶ درصد از واریانس نوموفوبیا بر اساس تحمل ناکامی، ۳۶ درصد خودکنترلی، ۱۴ درصد و امید به زندگی ۱۳ درصد قابل پیش بینی می باشد از یافته های پژوهش حاضر مشاوران و روانشناسان مرکز مشاوره دانشجویی می توانند در پیشگیری و کاهش ابتلا به نوموفوبیای دانشجویان استفاده نمایند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم ظفرپور

دانشجوی ارشد روانشناسی بالینی دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی خمین، خمین، ایران

حسن حیدری

دانشیار، مشاوره دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی خمین، خمین، ایران

�فرپور، مریم و حیدری، حسن،1404،پیش بینی نوموفوبیا بر اساس تحمل ناکامی، خودکنترل گری و امید به زندگی در دانشجویان دارای علائم اضطرابی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل