پیش بینی هیجان پذیری در تدریس بر اساس رشد خودمختاری در آموزگاران

چکیده مقاله

برخورداری معلمان از مهارت های بیشتر که به طور مداوم در مدرسه و کلاس درس با دانش آموزانی متفاوت روبرو می شوند به آنها کمک می کند تا هیجان های خود را بهتر درک کنند و برخورد و واکنش مناسبی انجام دهند هدف از پژوهش حاضر پیش بینی هیجان پذیری در تدریس بر اساس مهارت های ارتباطی و رشد خودمختاری در آموزگاران بود پژوهش از نوع کاربردی و توصیفی همبستگی بود که به روش میدانی به جمع آوری اطلاعات پرداخته شد جامعه آماری پژوهش شامل آموزگاران مدارس ابتدایی ماهدشت و محمدشهر واقع در ناحیه سه شهر کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۲ ۱۴۰۱ بود ۱۵۳ نفر به عنوان نمونه آماری بر حسب فرمول کوکران و به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند و در پژوهش شرکت کردند ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های هیجان پذیری در تدریس ویلاویسنسیو ۲۰۱۰ و رشد خودمختاری آیووا ۱۹۸۶ بود هر آزمودنی دو پرسش نامه مدنظر را تکمیل کردند سپس داده ها استخراج و با استفاده از آزمون رگرسیون چندمتغیره در محیط نرم افزار SPSS ۲۶ در سطح ۰/۰۵ مورد تحلیل آماری قرار گرفت یافته ها نشان داد هیجان پذیری در تدریس بر اساس رشد خودمختاری، به طور معنی داری پیش بینی می شوند P>۰/۰۵ بر این اساس می توان گفت که رشد خودمختاری آموزگاران به عنوان عنصر مهم و کلیدی در کنترل هیجان در تدریس آنها به شمار می رود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

لیلا نیازی قره بابا

کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج

نیازی قره بابا، لیلا،1404،پیش بینی هیجان پذیری در تدریس بر اساس رشد خودمختاری در آموزگاران،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل