چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر پیش بینی پایداری ازدواج بر اساس تحمل پریششی و مهارت های ارتباطی در افراد متاهل است این پژوهش، به لحاظ روش توصیفی و از نوع همبستگی بود جامعه آماری شامل تمامی افراد متاهل زنان و مردان مراجعه کننده به کلینیک روانشناسی در شهر قزوین ۳۵۰ نفر در سال ۱۴۰۱ ۱۴۰۲ که حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان و بصورت روش نمونه گیری در دسترس ۲۰۰ در نظر گرفته شد جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه بی ثباتی ازدواج ادواردز و همکاران ۱۹۸۳ ، پرسشنامه الگوهای ارتباطی کریستنس و سالاوی ۱۹۸۴ ، پرسشنامه تحمل پریشانی توسط سیمونز و گاهر ۲۰۰۵ استفاده شده است به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره استفاده شد و نتایج نشان داد بین پایداری ازدواج و مهارت های ارتباطی در افراد متاهل رابطه مثبت و معنادار است P>۰/۰۵ و بین پایداری ازدواج و تحمل پریششی در افراد متاهل رابطه مثبت و معناداری است P>۰/۰۵ نتیجه تحلیل رگرسیون نشان داد که متغیرهای تحمل پریششی و مهارت های ارتباطی توانستند ۱۰ درصد از پایداری ازدواج افراد متاهل را تبیین نمایند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نادری، معصومه،1404،پیش بینی پایداری ازدواج براساس تحمل پریشانی و مهارت های ارتباطی در افراد متاهل،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل