چکیده مقاله
پرخاشگری و رفتارهای خلاف هنجارهای اجتماعی آثار نامطلوبی بر حالت درونی افراد و به دنبال آن بر روابط فردی می گذارد از طرفی توانایی در برقرار کردن ارتباط موثر با دیگران باعث رشد مطلوب و شکوفایی شخصیت می شود از این رو در پژوهش حاضر اثر بخشی مهارتهای اجتماعی و آموزش آن در خانواده را بر کاهش پرخاشگری پسران نوجوان بررسی شد جامعه آماری دانش آموزان پسر نوجوان متوسطه در سال ۱۳۸۹ و نمونه تحقیق ۸۰ نفر بود که به روش نمونه گیری خوشه ای تک مرحله ای و تصادفی ساده انتخاب و در دو گروه آزمایشی و گواه گمارده شدند ابزار مورد استفاده پرسشنامه پرخاشگری اصفهان AAL بود طرح پژوهش از نوع نیمه تجربی با پیش آزمون و پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود که پس از انتخاب تصادفی گروه های آزمایشی و گواه، مداخله آزمایشی مهارتهای ارتباطی بر روی گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه ۸۰ دقیقه ای و یک بار در هفته اجرا گردید پس از اتمام برنامه آموزشی از هر دو گروه پس آزمون و آزمون پیگیری، یک ماه پس از اجرای پس آزمون از هر دو گروه گرفته شد به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس چند متغیری و کواریانس مانکوا استفاده شد نتایج نشان داد که آموزش مهارتهای ارتباطی بر کاهش پرخاشگری دانش آموزان پسر دوره متوسطه در پس آزمون و پیگیری موثر بوده است نتایج درباره زیرمقیاس های پرخاشگری نشان داد که آموزش مهارتهای ارتباطی در ابعاد خشم و عصبیت، تهاجم و توهین، هنجار و کینه توزی نیز موثر بوده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ندرز فارسانی، مژگان،1404،بررسی تاثیر تعلیم مهارتهای اجتماعی در خانواده بر میزان پرخاشگری پسران نوجوان،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل