نقش خودتنظیمی یادگیری بر سازش یافتگی دانش آموزان با ناتوانی یادگیری

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش آموزش راهبردهای خودتنظیمی بر سازش یافتگی دانش آموزان با ناتوانی های یادگیری بود نتایج پژوهش ها بیانگر آن است که کودکان دارای ناتوانی یادگیری به دلیل اعتماد به خود، پایین توانایی برقراری رفتار اجتماعی گسترده را نداشته و به هنگام قرار گرفتن در موقعیت های اجتماعی جدید به سختی می توانند با آن سازش پیدا کرده و تکالیف اجتماعی و ارتباطی خود را انجام دهند همچنین دانش آموزان دارای ناتوانی یادگیری دچار مشکلاتی هستند که ریشه در عوامل شناختی و انگیزشی آنها دارد این دانش آموزان تمایل دارند که از خودپنداره مثبت، کمتر خودکارآمدی، پایین تر، الگوی انگیزشی منفی بیشتری برخوردار باشند از این رو بسیار مهم به نظر می رسد، مداخلات متمرکز برای ایجاد توانایی یادگیری در دانش آموزان دارای ناتوانی یادگیری نه تنها راهکارهایی برای خودتنظیمی و کنترل روند یادگیری را آموزش دهند، بلکه بر انگیزه دانش آموزان نیز تمرکز کنند مسلما چنین مداخلاتی باید با هدف پرورش باورهای مثبت دانش آموزان در مورد توانایی آنها در مدیریت فرآیند یادگیری باشد علاوه بر این، یادگیری خودتنظیمی به موضوعی مهم در زمینه های آموزش و پرورش و روانشناسی تبدیل شده است طبق نتایج تحقیقات به نظر می رسد که آموزش راهبردهای خودتنظیمی یادگیری می تواند به عنوان یک روش مداخله ای مناسب برای افزایش سازش یافتگی در دانش آموزان دارای ناتوانی های یادگیری به کار رود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهتاب راحتی

کارشناسی ارشد روان شناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، ایران شاهرود

�احتی، مهتاب،1404،نقش خودتنظیمی یادگیری بر سازش یافتگی دانش آموزان با ناتوانی یادگیری،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل